ಅಧ್ಯಾಯ - ೦೩ [03]

 
श्रीमद्भगवद्गीता
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ
तृतीयोऽध्यायः
ತೃತೀಯೊಧ್ಯಾಯಃ
कर्मयोगः
ಕರ್ಮಯೊಗಃ

03-01
अर्जुन  उवाच
ज्यायसी चेत्कर्मणस्ते   मता बुद्धिर्जनार्दन ।
तत्किं कर्मणि घोरे माम्   नियोजयसि केशव ॥ ३-१
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಜ್ಯಾಯಸೀ ಚೇತ್ಕರ್ಮಣಸ್ತೇ   ಮತಾ ಬುದ್ಧಿರ್ಜನಾರ್ದನ
ತತ್ಕಿಂ ಕರ್ಮಣಿ ಘೋರೇ ಮಾಮ್   ನಿಯೋಜಯಸಿ ಕೇಶವ 3.1

03-02
व्यामिश्रेणेव वाक्येन   बुद्धिं मोहयसीव मे ।
तदेकं वद निश्चित्य   येन श्रेयोऽहमाप्नुयाम् ॥ ३-२
ವ್ಯಾಮಿಶ್ರೇಣೇವ ವಾಕ್ಯೇನ   ಬುದ್ಧಿಂ ಮೋಹಯಸೀವ ಮೇ
ತದೇಕಂ ವದ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ   ಯೇನ ಶ್ರೇಯೋಹಮಾಪ್ನುಯಾಮ್ 3.2
 
03-03
श्रीभगवानुवाच
लोकेऽस्मिन्द्विविधा निष्ठा   पुरा प्रोक्ता मयानघ ।
ज्ञानयोगेन सांख्यानां   कर्मयोगेन योगिनाम् ॥ ३-३
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಲೋಕೇಸ್ಮಿನ್ದ್ವಿವಿಧಾ ನಿಷ್ಠಾ   ಪುರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಮಯಾನಘ
ಜ್ಞಾನಯೋಗೇನ ಸಾಂಖ್ಯಾನಾಂ   ಕರ್ಮಯೋಗೇನ ಯೋಗಿನಾಮ್ 3.3
 
03-04
न कर्मणामनारम्भात्  नैष्कर्म्यं पुरुषोऽश्नुते ।
न च संन्यसनादेव   सिद्धिं समधिगच्छति ॥ ३-४
ನ ಕರ್ಮಣಾಮನಾರಮ್ಭಾತ್   ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯಂ ಪುರುಷೋಶ್ನುತೇ
ನ ಚ ಸಂನ್ಯಸನಾದೇವ   ಸಿದ್ಧಿಂ ಸಮಧಿಗಚ್ಛತಿ 3.4
 
03-05
न हि कश्चित्क्षणमपि   जातु तिष्ठत्यकर्मकृत् ।
कार्यते ह्यवशः कर्म   सर्वः प्रकृतिजैर्गुणैः ॥ ३-५
ನ ಹಿ ಕಶ್ಚಿತ್ ಕ್ಷಣಮಪಿ   ಜಾತು ತಿಷ್ಠತ್ಯಕರ್ಮಕೃತ್
ಕಾರ್ಯತೇ ಹ್ಯವಶಃ ಕರ್ಮ   ಸರ್ವಃ ಪ್ರಕೃತಿಜೈರ್ಗುಣೈಃ 3.5

03-06
कर्मेन्द्रियाणि संयम्य   य आस्ते मनसा स्मरन् ।
इन्द्रियार्थान्विमूढात्मा   मिथ्याचारः स उच्यते ॥ ३-६
ಕರ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಸಂಯಮ್ಯ   ಯ ಆಸ್ತೇ ಮನಸಾ ಸ್ಮರನ್
ಇನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥಾನ್ವಿಮೂಢಾತ್ಮಾ   ಮಿಥ್ಯಾಚಾರಃ ಸ ಉಚ್ಯತೇ 3.6
 
03-07
यस्त्विन्द्रियाणि मनसा   नियम्यारभतेऽर्जुन ।
कर्मेन्द्रियैः कर्मयोगम्   असक्तः स विशिष्यते ॥ ३-७
ಯಸ್ತ್ವಿನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಮನಸಾ   ನಿಯಮ್ಯಾರಭತೇರ್ಜುನ
ಕರ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯೈಃ ಕರ್ಮಯೋಗಮ್   ಅಸಕ್ತಃ ಸ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ 3.7
 
03-08
नियतं कुरु कर्म त्वं   कर्म ज्यायो ह्यकर्मणः ।
शरीरयात्रापि च ते   न प्रसिद्ध्येदकर्मणः ॥ ३-८
ನಿಯತಂ ಕುರು ಕರ್ಮ ತ್ವಂ   ಕರ್ಮ ಜ್ಯಾಯೋ ಹ್ಯಕರ್ಮಣಃ
ಶರೀರಯಾತ್ರಾಪಿ ಚ ತೇ   ನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ್ಯೇದಕರ್ಮಣಃ 3.8
 
03-09
यज्ञार्थात्कर्मणोऽन्यत्र   लोकोऽयं कर्मबन्धनः ।
तदर्थं कर्म कौन्तेय   मुक्तसंगः समाचर ॥ ३-९
ಯಜ್ಞಾರ್ಥಾತ್ಕರ್ಮಣೋನ್ಯತ್ರ   ಲೋಕೋಯಂ ಕರ್ಮಬನ್ಧನಃ
ತದರ್ಥಂ ಕರ್ಮ ಕೌನ್ತೇಯ   ಮುಕ್ತಸಂಗಃ ಸಮಾಚರ 3.9
 
03-10
सहयज्ञाः प्रजाः सृष्ट्वा   पुरोवाच प्रजापतिः ।
अनेन प्रसविष्यध्वम्   एषः वोऽस्त्विष्टकामधुक् ॥ ३-१०
ಸಹಯಜ್ಞಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ   ಪುರೋವಾಚ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ
ಅನೇನ ಪ್ರಸವಿಷ್ಯಧ್ವಮ್   ಏಷಃ ವೋಸ್ತ್ವಿಷ್ಟಕಾಮಧುಕ್ 3.10

03-11
देवान्भावयतानेन   ते देवा भावयन्तु वः ।
परस्परं भावयन्तः   श्रेयः परमवाप्स्यथ ॥ ३-११
ದೇವಾನ್ಭಾವಯತಾನೇನ   ತೇ ದೇವಾ ಭಾವಯನ್ತು ವಃ
ಪರಸ್ಪರಂ ಭಾವಯನ್ತಃ   ಶ್ರೇಯಃ ಪರಮವಾಪ್ಸ್ಯಥ 3.11
 
03-12
इष्टान्भोगान्हि वो देवाः   दास्यन्ते यज्ञभाविताः ।
तैर्दत्तानप्रदायैभ्यः   यो भुङ्क्ते स्तेन एव सः ॥ ३-१२
ಇಷ್ಟಾನ್ಭೋಗಾನ್ಹಿ ವೋ ದೇವಾಃ   ದಾಸ್ಯನ್ತೇ ಯಜ್ಞಭಾವಿತಾಃ
ತೈರ್ದತ್ತಾನಪ್ರದಾಯೈಭ್ಯಃ   ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ್ತೇನ ಏವ ಸಃ 3.12
 
03-13
यज्ञशिष्टाशिनः सन्तः   मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः ।
भुञ्जते ते त्वघं पापाः   ये पचन्त्यात्मकारणात् ॥ ३-१३
ಯಜ್ಞಶಿಷ್ಟಾಶಿನಃ ಸನ್ತಃ   ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ವಕಿಲ್ಬಿಷೈಃ
ಭುಞ್ಜತೇ ತೇ ತ್ವಘಂ ಪಾಪಾಃ   ಯೇ ಪಚನ್ತ್ಯಾತ್ಮಕಾರಣಾತ್ 3.13
 
03-14
अन्नाद्भवन्ति भूतानि   पर्जन्यादन्नसम्भवः ।
यज्ञाद्भवति पर्जन्यः   यज्ञः कर्मसमुद्भवः ॥ ३-१४
ಅನ್ನಾದ್ಭವನ್ತಿ ಭೂತಾನಿ   ಪರ್ಜನ್ಯಾದನ್ನಸಮ್ಭವಃ
ಯಜ್ಞಾದ್ಭವತಿ ಪರ್ಜನ್ಯಃ   ಯಜ್ಞಃ ಕರ್ಮಸಮುದ್ಭವಃ 3.14
 
03-15
कर्म ब्रह्मोद्भवं विद्धि   ब्रह्माक्षरसमुद्भवम् ।
तस्मात्सर्वगतं ब्रह्म   नित्यं यज्ञे प्रतिष्ठितम् ॥ ३-१५
ಕರ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮೋದ್ಭವಂ ವಿದ್ಧಿ   ಬ್ರಹ್ಮಾಕ್ಷರಸಮುದ್ಭವಮ್
ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಗತಂ ಬ್ರಹ್ಮ   ನಿತ್ಯಂ ಯಜ್ಞೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್ 3.15
 
03-16
एवं प्रवर्तितं चक्रं   नानुवर्तयतीह यः ।
अघायुरिन्द्रियारामः   मोघं पार्थ स जीवति ॥ ३-१६
ಏವಂ ಪ್ರವರ್ತಿತಂ ಚಕ್ರಂ   ನಾನುವರ್ತಯತೀಹ ಯಃ
ಅಘಾಯುರಿನ್ದ್ರಿಯಾರಾಮಃ   ಮೋಘಂ ಪಾರ್ಥ ಸ ಜೀವತಿ 3.16
 
03-17
यस्त्वात्मरतिरेव स्याद्   आत्मतृप्तश्च मानवः ।
आत्मन्येव च सन्तुष्टः   तस्य कार्यं न विद्यते ॥ ३-१७
ಯಸ್ತ್ವಾತ್ಮರತಿರೇವ ಸ್ಯಾದ್   ಆತ್ಮತೃಪ್ತಶ್ಚ ಮಾನವಃ
ಆತ್ಮನ್ಯೇವ ಚ ಸನ್ತುಷ್ಟಃ   ತಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಂ ನ ವಿದ್ಯತೇ 3.17
 
03-18
नैव तस्य कृतेनार्थः   नाकृतेनेह कश्चन ।
न चास्य सर्वभूतेषु   कश्चिदर्थव्यपाश्रयः ॥ ३-१८
ನೈವ ತಸ್ಯ ಕೃತೇನಾರ್ಥಃ   ನಾಕೃತೇನೇಹ ಕಶ್ಚನ
ನ ಚಾಸ್ಯ ಸರ್ವಭೂತೇಷು   ಕಶ್ಚಿದರ್ಥವ್ಯಪಾಶ್ರಯಃ 3.18
 
03-19
तस्मादसक्तः सततं   कार्यं कर्म समाचर ।
असक्तो ह्याचरन्कर्म   परमाप्नोति पूरुषः ॥ ३-१९
ತಸ್ಮಾದಸಕ್ತಃ ಸತತಂ   ಕಾರ್ಯಂ ಕರ್ಮ ಸಮಾಚರ
ಅಸಕ್ತೋ ಹ್ಯಾಚರನ್ಕರ್ಮ   ಪರಮಾಪ್ನೋತಿ ಪೂರುಷಃ 3.19
 
03-20
कर्मणैव हि संसिद्धिम्   आस्थिता जनकादयः ।
लोकसंग्रहमेवापि   संपश्यन्कर्तुमर्हसि ॥ ३-२०
ಕರ್ಮಣೈವ ಹಿ ಸಂಸಿದ್ಧಿಮ್   ಆಸ್ಥಿತಾ ಜನಕಾದಯಃ
ಲೋಕಸಂಗ್ರಹಮೇವಾಪಿ   ಸಂಪಶ್ಯನ್ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ 3.20

03-21
यद्यदाचरति श्रेष्ठः   तत्तदेवेतरो जनः ।
स यत्प्रमाणं कुरुते   लोकस्तदनुवर्तते ॥ ३-२१
ಯದ್ಯದಾಚರತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಃ   ತತ್ತದೇವೇತರೋ ಜನಃ
ಸ ಯತ್ಪ್ರಮಾಣಂ ಕುರುತೇ   ಲೋಕಸ್ತದನುವರ್ತತೇ 3.21
 
03-22
न मे पार्थास्ति कर्तव्यम्   त्रिषु लोकेषु किञ्चन ।
नानवाप्तमवाप्तव्यम्   वर्त एव च कर्मणि ॥ ३-२२
ನ ಮೇ ಪಾರ್ಥಾಸ್ತಿ ಕರ್ತವ್ಯಮ್   ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಕಿಞ್ಚನ
ನಾನವಾಪ್ತಮವಾಪ್ತವ್ಯಮ್   ವರ್ತ ಏವ ಚ ಕರ್ಮಣಿ 3.22
 
03-23
यदि ह्यहं न वर्तेयम्   जातु कर्मण्यतन्द्रितः ।
मम वर्त्मानुवर्तन्ते   मनुष्याः पार्थ सर्वशः ॥ ३-२३
ಯದಿ ಹ್ಯಹಂ ನ ವರ್ತೇಯಮ್   ಜಾತು ಕರ್ಮಣ್ಯತನ್ದ್ರಿತಃ
ಮಮ ವರ್ತ್ಮಾನುವರ್ತನ್ತೇ   ಮನುಷ್ಯಾಃ ಪಾರ್ಥ ಸರ್ವಶಃ 3.23
 
03-24
उत्सीदेयुरिमे लोकाः   न कुर्यां कर्म चेदहम् ।
सङ्करस्य च कर्ता स्याम्   उपहन्यामिमाः प्रजाः ॥ ३-२४
ಉತ್ಸೀದೇಯುರಿಮೇ ಲೋಕಾಃ   ನ ಕುರ್ಯಾಂ ಕರ್ಮ ಚೇದಹಮ್
ಸಙ್ಕರಸ್ಯ ಚ ಕರ್ತಾ ಸ್ಯಾಮ್   ಉಪಹನ್ಯಾಮಿಮಾಃ ಪ್ರಜಾಃ 3.24
 
03-25
सक्ताः कर्मण्यविद्वांसः   यथा कुर्वन्ति भारत ।
कुर्याद्विद्वांस्तथासक्तः   चिकीर्षुर्लोकसंग्रहम् ॥ ३-२५
ಸಕ್ತಾಃ ಕರ್ಮಣ್ಯವಿದ್ವಾಂಸಃ   ಯಥಾ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಭಾರತ
ಕುರ್ಯಾದ್ವಿದ್ವಾಂಸ್ತಥಾಸಕ್ತಃ   ಚಿಕೀರ್ಷುರ್ಲೋಕಸಂಗ್ರಹಮ್ 3.25
 
03-26
न बुद्धिभेदं जनयेद्   अज्ञानां कर्मसङ्गिनाम् ।
जोषयेत्सर्वकर्माणि   विद्वान् युक्तः समाचरन् ॥ ३-२६
ನ ಬುದ್ಧಿಭೇದಂ ಜನಯೇದ್   ಅಜ್ಞಾನಾಂ ಕರ್ಮಸಙ್ಗಿನಾಮ್
ಜೋಷಯೇತ್ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ   ವಿದ್ವಾನ್ ಯುಕ್ತಃ ಸಮಾಚರನ್ 3.26
 
03-27
प्रकृतेः क्रियमाणानि   गुणैः कर्माणि सर्वशः ।
अहङ्कारविमूढात्मा   कर्ताऽहमिति मन्यते ॥ ३-२७
ಪ್ರಕೃತೇಃ ಕ್ರಿಯಮಾಣಾನಿ   ಗುಣೈಃ ಕರ್ಮಾಣಿ ಸರ್ವಶಃ
ಅಹಙ್ಕಾರವಿಮೂಢಾತ್ಮಾ   ಕರ್ತಾಹಮಿತಿ ಮನ್ಯತೇ 3.27
 
03-28
तत्त्ववित्तु महाबाहो   गुणकर्मविभागयोः ।
गुणा गुणेषु वर्तन्ते   इति मत्वा न सज्जते ॥ ३-२ ८
ತತ್ತ್ವವಿತ್ತು ಮಹಾಬಾಹೋ   ಗುಣಕರ್ಮವಿಭಾಗಯೋಃ
ಗುಣಾ ಗುಣೇಷು ವರ್ತನ್ತೆ   ಇತಿ ಮತ್ವಾ ನ ಸಜ್ಜತೇ 3.28
 
03-29
प्रकृतेर्गुणसम्मूढाः   सज्जन्ते गुणकर्मसु ।
तानकृत्स्नविदो मन्दान्   कृत्स्नविन्न विचालयेत् ॥ ३-२ ९
ಪ್ರಕೃತೇರ್ಗುಣಸಮ್ಮೂಢಾಃ   ಸಜ್ಜನ್ತೇ ಗುಣಕರ್ಮಸು
ತಾನಕೃತ್ಸ್ನವಿದೋ ಮನ್ದಾನ್   ಕೃತ್ಸ್ನವಿನ್ನ ವಿಚಾಲಯೇತ್ 3.29
 
03-30
मयि सर्वाणि कर्माणि   संन्यस्याध्यात्मचेतसा ।
निराशीर्निर्ममो भूत्वा   युध्यस्व विगतज्वरः ॥ ३-३०
ಮಯಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಕರ್ಮಾಣಿ   ಸಂನ್ಯಸ್ಯಾಧ್ಯಾತ್ಮಚೇತಸಾ
ನಿರಾಶೀರ್ನಿರ್ಮಮೋ ಭೂತ್ವಾ   ಯುಧ್ಯಸ್ವ ವಿಗತಜ್ವರಃ 3.30

03-31
ये मे मतमिदं नित्यम्  अनुतिष्ठन्ति मानवाः ।
श्रद्धावन्तोऽनसूयन्तः   मुच्यन्ते तेऽपि कर्मभिः ॥ ३-३ १
ಯೇ ಮೇ ಮತಮಿದಂ ನಿತ್ಯಮ್   ಅನುತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ
ಶ್ರದ್ಧಾವನ್ತೋನಸೂಯನ್ತಃ   ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ತೇಪಿ ಕರ್ಮಭಿಃ 3.31
 
03-32
ये त्वेतदभ्यसूयन्तः   नानुतिष्ठन्ति मे मतम् ।
सर्वज्ञानविमूढांस्तान्   विद्धि नष्टानचेतसः ॥ ३-३ २
ಯೇ ತ್ವೇತದಭ್ಯಸೂಯನ್ತಃ   ನಾನುತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಮೇ ಮತಮ್
ಸರ್ವಜ್ಞಾನವಿಮೂಢಾಂಸ್ತಾನ್   ವಿದ್ಧಿ ನಷ್ಟಾನಚೇತಸಃ 3.32
 
03-33
सदृशं चेष्टते स्वस्याः   प्रकृतेर्ज्ञानवानपि ।
प्रकृतिं यान्ति भूतानि   निग्रहः किं करिष्यति ॥ ३-३ ३
ಸದೃಶಂ ಚೇಷ್ಟತೇ ಸ್ವಸ್ಯಾಃ   ಪ್ರಕೃತೇರ್ಜ್ಞಾನವಾನಪಿ
ಪ್ರಕೃತಿಂ ಯಾನ್ತಿ ಭೂತಾನಿ   ನಿಗ್ರಹಃ ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ 3.33
 
03-34
इन्द्रियस्येन्द्रियस्यार्थे   रागद्वेषौ व्यवस्थितौ ।
तयोर्न वशमागच्छेत्   तौ ह्यस्य परिपन्थिनौ ॥ ३-३ ४
ಇನ್ದ್ರಿಯಸ್ಯೇನ್ದ್ರಿಯಸ್ಯಾರ್ಥೇ   ರಾಗದ್ವೇಷೌ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ
ತಯೋರ್ನ ವಶಮಾಗಚ್ಛೇತ್   ತೌ ಹ್ಯಸ್ಯ ಪರಿಪನ್ಥಿನೌ 3.34
 
03-35
श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः   परधर्मात्स्वनुष्ठितात् ।
स्वधर्मे निधनं श्रेयः   परधर्मो भयावहः ॥ ३-३ ५
ಶ್ರೇಯಾನ್ಸ್ವಧರ್ಮೋ ವಿಗುಣಃ   ಪರಧರ್ಮಾತ್ಸ್ವನುಷ್ಠಿತಾತ್
ಸ್ವಧರ್ಮೇ ನಿಧನಂ ಶ್ರೇಯಃ   ಪರಧರ್ಮೋ ಭಯಾವಹಃ 3.35
 
03-36
अर्जुन  उवाच
अथ केन प्रयुक्तोऽयम्   पापं चरति पूरुषः ।
अनिच्छन्नपि वार्ष्णेय   बलादिव नियोजितः ॥ ३-३ ६
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಅಥ ಕೇನ ಪ್ರಯುಕ್ತೋಯಮ್   ಪಾಪಂ ಚರತಿ ಪೂರುಷಃ
ಅನಿಚ್ಛನ್ನಪಿ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ   ಬಲಾದಿವ ನಿಯೋಜಿತಃ 3.36
 
03-37
श्रीभगवानुवाच
काम एष क्रोध एषः   रजोगुणसमुद्भवः ।
महाशनो महापाप्मा   विद्ध्येनमिह वैरिणम् ॥ ३-३ ७
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಕಾಮ ಏಷ ಕ್ರೋಧ ಏಷಃ   ರಜೋಗುಣಸಮುದ್ಭವಃ
ಮಹಾಶನೋ ಮಹಾಪಾಪ್ಮಾ   ವಿದ್ಧ್ಯೇನಮಿಹ ವೈರಿಣಮ್ 3.37
 
03-38
धूमेनाव्रियते वह्निः   यथादर्शो मलेन च ।
यथोल्बेनावृतो गर्भः   तथा तेनेदमावृतम् ॥ ३-३ ८
ಧೂಮೇನಾವ್ರಿಯತೇ ವಹ್ನಿಃ   ಯಥಾದರ್ಶೋ ಮಲೇನ ಚ
ಯಥೋಲ್ಬೇನಾವೃತೋ ಗರ್ಭಃ   ತಥಾ ತೇನೇದಮಾವೃತಮ್ 3.38
 
03-39
आवृतं ज्ञानमेतेन   ज्ञानिनो नित्यवैरिणा ।
कामरूपेण कौन्तेय   दुष्पूरेणानलेन च ॥ ३-३ ९
ಆವೃತಂ ಜ್ಞಾನಮೇತೇನ   ಜ್ಞಾನಿನೋ ನಿತ್ಯವೈರಿಣಾ
ಕಾಮರೂಪೇಣ ಕೌನ್ತೇಯ   ದುಷ್ಪೂರೇಣಾನಲೇನ ಚ 3.39
 
03-40
इन्द्रियाणि मनो बुद्धिः  अस्याधिष्ठानमुच्यते ।
एतैर्विमोहयत्येषः   ज्ञानमावृत्य देहिनम् ॥ ३- ४ ०
ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಮನೋ ಬುದ್ಧಿಃ   ಅಸ್ಯಾಧಿಷ್ಠಾನಮುಚ್ಯತೇ
ಏತೈರ್ವಿಮೋಹಯತ್ಯೇಷಃ   ಜ್ಞಾನಮಾವೃತ್ಯ ದೇಹಿನಮ್ 3.40

03-41
तस्मात्त्वमिन्द्रियाण्यादौ   नियम्य भरतर्षभ ।
पाप्मानं प्रजहि ह्येनम्   ज्ञानविज्ञाननाशनम् ॥ ३- ४ १
ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮಿನ್ದ್ರಿಯಾಣ್ಯಾದೌ   ನಿಯಮ್ಯ ಭರತರ್ಷಭ
ಪಾಪ್ಮಾನಂ ಪ್ರಜಹಿ ಹ್ಯೇನಮ್   ಜ್ಞಾನವಿಜ್ಞಾನನಾಶನಮ್ 3.41
 
03-42
इन्द्रियाणि पराण्याहुः  इन्द्रियेभ्यः परं मनः ।
मनसस्तु परा बुद्धिः   यो बुद्धेः परतस्तु सः ॥ ३- ४ २
ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಪರಾಣ್ಯಾಹುಃ   ಇನ್ದ್ರಿಯೇಭ್ಯಃ ಪರಂ ಮನಃ
ಮನಸಸ್ತು ಪರಾ ಬುದ್ಧಿಃ   ಯೋ ಬುದ್ಧೇಃ ಪರತಸ್ತು ಸಃ 3.42
 
03-43
एवं बुद्धेः परं बुद्ध्वा   संस्तभ्यात्मानमात्मना ।
जहि शत्रुं महाबाहो   कामरूपं दुरासदम् ॥ ३- ४ ३
ಏವಂ ಬುದ್ಧೇಃ ಪರಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ   ಸಂಸ್ತಭ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನಾ
ಜಹಿ ಶತ್ರುಂ ಮಹಾಬಾಹೋ   ಕಾಮರೂಪಂ ದುರಾಸದಮ್ 3.43
 
 
ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे
श्रीकृष्णार्जुनसंवादे कर्मयोगो नाम तृतीयोऽध्यायः
ಓಂ ತತ್ಸದಿತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾಸು ಉಪನಿಷತ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಯಾಂ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರೇ
ಶ್ರೀಕ್ರಷ್ಣರ್ಜುನ ಸಂವಾದೆ ಕರ್ಮ ಯೊಗೊ ನಾಮ ತೃತೀಯೊಧ್ಯಾಯಃ

ಅಧ್ಯಾಯ - ೦೨ [02]

 श्रीमद्भगवद्गीता
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ

द्वीतीयोऽध्यायः
ದ್ವಿತೀಯೊಧ್ಯಾಯಃ
साङ्ख्ययोगः
ಸಾಙ್ಖ್ಯಯೋಗಃ

02-01
सञ्जय उवाच
तं तथा कृपयाविष्टम्   अश्रुपूर्णाकुलेक्षणम् ।
विषीदन्तमिदं वाक्यम्   उवाच मधुसूदनः ॥ २-१
ಸಞ್ಜಯ ಉವಾಚ
ತಂ ತಥಾ ಕೃಪಯಾವಿಷ್ಟಮ್   ಅಶ್ರುಪೂರ್ಣಾಕುಲೇಕ್ಷಣಮ್
ವಿಷೀದನ್ತಮಿದಂ ವಾಕ್ಯಮ್   ಉವಾಚ ಮಧುಸೂದನಃ 2.1
 
02-02
श्रीभगवानुवाच
कुतस्त्वा कश्मलमिदम्   विषमे समुपस्थितम् ।
अनार्यजुष्टमस्वर्ग्यम्   अकीर्तिकरमर्जुन ॥ २-२
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಕುತಸ್ತ್ವಾ ಕಶ್ಮಲಮಿದಮ್   ವಿಷಮೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಮ್
ಅನಾರ್ಯಜುಷ್ಟಮಸ್ವರ್ಗ್ಯಮ್   ಅಕೀರ್ತಿಕರಮರ್ಜುನ 2.2

02-03
क्लैब्यं मा स्म गमः पार्थ   नैतत्त्वय्युपपद्यते ।
क्षुद्रं हृदयदौर्बल्यम्   त्यक्त्वोत्तिष्ठ परन्तप ॥ २-३
ಕ್ಲೈಬ್ಯಂ ಮಾ ಸ್ಮ ಗಮಃ ಪಾರ್ಥ   ನೈತತ್ತ್ವಯ್ಯುಪಪದ್ಯತೇ
ಕ್ಷುದ್ರಂ ಹೃದಯದೌರ್ಬಲ್ಯಮ್   ತ್ಯಕ್ತ್ವೋತ್ತಿಷ್ಠ ಪರನ್ತಪ 2.3
 
02-04
अर्जुन  उवाच
कथं भीष्ममहं सङ्ख्ये   द्रोणं च मधुसूदन ।
इषुभिः प्रतियोत्स्यामि   पूजार्हावरिसूदन ॥ २-४
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಕಥಂ ಭೀಷ್ಮಮಹಂ ಸಂಖ್ಯೇ    ದ್ರೋಣಂ ಚ ಮಧುಸೂದನ
ಇಷುಭಿಃ ಪ್ರತಿಯೋತ್ಸ್ಯಾಮಿ   ಪೂಜಾರ್ಹಾವರಿಸೂದನ 2.4

02-05
गुरूनहत्वा हि महानुभवान्    श्रेयो भोक्त्तुं भैक्ष्यमपीह लोके ।
हत्वार्थकामांस्तु गुरूनिहैव   भुञ्जीय भोगान् रुधिरप्रदिग्धान् ॥ २-५
ಗುರೂನಹತ್ವಾ ಹಿ ಮಹಾನುಭಾವಾನ್   ಶ್ರೇಯೋ ಭೋಕ್ತುಂ ಭೈಕ್ಷ್ಯಮಪೀಹ ಲೋಕೇ
ಹತ್ವಾರ್ಥಕಾಮಾಂಸ್ತು ಗುರೂನಿಹೈವ   ಭುಞ್ಜೀಯ ಭೋಗಾನ್ ರುಧಿರಪ್ರದಿಗ್ಧಾನ್ 2.5
 
02-06
न चैतद्विद्मः कतरन्नो गरीयः   यद्वा जयेम यदि वा नो जयेयुः ।
यानेव हत्वा न जिजीविषामः   स्तेऽवस्थिताः प्रमुखे धार्तराष्ट्राः ॥ २-६
ನ ಚೈತದ್ವಿದ್ಮಃ ಕತರನ್ನೋ ಗರೀಯಃ   ಯದ್ವಾ ಜಯೇಮ ಯದಿ ವಾ ನೋ ಜಯೇಯುಃ
ಯಾನೇವ ಹತ್ವಾ ನ ಜಿಜೀವಿಷಾಮಃ   ಸ್ತೇವಸ್ಥಿತಾಃ ಪ್ರಮುಖೇ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾಃ 2.6

02-07
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः   पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः ।
यच्छ्रेयः स्यन्निशिचतं ब्रूहि तन्मे   शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ॥ २-७
ಕಾರ್ಪಣ್ಯದೋಷೋಪಹತಸ್ವಭಾವಃ   ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಧರ್ಮಸಂಮೂಢಚೇತಾಃ
ಯಚ್ಛ್ರೇಯಃ ಸ್ಯಾನ್ನಿಶಿಚತಂ ಬ್ರೂಹಿ ತನ್ಮೇ   ಶಿಷ್ಯಸ್ತೇಹಂ ಶಾಧಿ ಮಾಂ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಪನ್ನಮ್ 2.7
 
02-08
न हि प्रपश्यामि ममापनुद्याद्   यच्छोकमुच्छोषणमिन्द्रियाणाम् ।
आवाप्य भूमावसपलमृध्दम्   राज्यं सुराणामपि चाधिपत्यम् ॥ २-८
ನ ಹಿ ಪ್ರಪಶ್ಯಾಮಿ ಮಮಾಪನುದ್ಯಾದ್   ಚ್ಛೋಕಮುಚ್ಛೋಷಣಮಿನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಮ್
ಅವಾಪ್ಯ ಭೂಮಾವಸಪತ್ನಮೃದ್ಧಮ್   ರಾಜ್ಯಂ ಸುರಾಣಾಮಪಿ ಚಾಧಿಪತ್ಯಮ್ 2.8

02-09
सञ्जय उवाच
एवमुक्त्वा हृषीकेशम्   गुडाकेशः परन्तप ।
न योत्स्य इति गोविन्दम्   उत्वा तूष्णीं बभूव ह ॥ २-९
ಸಞ್ಜಯ ಉವಾಚ
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಹೃಷೀಕೇಶಮ್   ಗುಡಾಕೇಶಃ ಪರನ್ತಪ
ನ ಯೋತ್ಸ್ಯ ಇತಿ ಗೋವಿನ್ದಮ್   ಉಕ್ತ್ವಾ ತೂಷ್ಣೀಂ ಬಭೂವ ಹ 2.9
 
02-10
तमुवाच हृषीकेशः   प्रहसन्निव भारत ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये   विषीदन्तमिदं वचः ॥ २-१०
ತಮುವಾಚ ಹೃಷೀಕೇಶಃ    ಪ್ರಹಸನ್ನಿವ ಭಾರತ
ಸೇನಯೋರುಭಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ    ವಿಷೀದನ್ತಮಿದಂ ವಚಃ 2.10

02-11
श्री भगवानुवाच
अशोच्यानन्वशोचस्त्वम्   प्रज्ञावादांश्च भाषसे ।
गतासूनगतासूंश्च   नानुशोचन्ति पण्डिताः ॥ २-११
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಅಶೋಚ್ಯಾನನ್ವಶೋಚಸ್ತ್ವಮ್   ಪ್ರಜ್ಞಾವಾದಾಂಶ್ಚ ಭಾಷಸೇ
ಗತಾಸೂನಗತಾಸೂಂಶ್ಚ   ನಾನುಶೋಚನ್ತಿ ಪಣ್ಡಿತಾಃ 2.11
 
02-12
न त्वेवाहं जातु नासम्   न त्वं नेमे जनाधिपा: ।
न चैव न भविष्याम:   सर्वे वयमत: परम् ॥ २-१२
ನ ತ್ವೇವಾಹಂ ಜಾತು ನಾಸಮ್   ನ ತ್ವಂ ನೇಮೇ ಜನಾಧಿಪಾಃ
ನ ಚೈವ ನ ಭವಿಷ್ಯಾಮಃ    ಸರ್ವೇ ವಯಮತಃ ಪರಮ್ 2.12
 
02-13
देहिनोऽस्मिन्यथा देहे   कौमारं यौवनं जरा ।
तथा देहान्तरप्राप्ति:   धीरस्तत्र न मुह्यति ॥ २-१३
ದೇಹಿನೋಸ್ಮಿನ್ಯಥಾ ದೇಹೇ    ಕೌಮಾರಂ ಯೌವನಂ ಜರಾ
ತಥಾ ದೇಹಾನ್ತರಪ್ರಾಪ್ತಿಃ   ರ್ಧೀರಸ್ತತ್ರ ನ ಮುಹ್ಯತಿ 2.13

02-14
मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय   शीतोष्णसुखदुःखदाः ।
आगमापायिनोऽनित्याः   तांस्तितिक्षस्व भारत ॥ २-१४
ಮಾತ್ರಾಸ್ಪರ್ಶಾಸ್ತು ಕೌನ್ತೇಯ    ಶೀತೋಷ್ಣಸುಖದುಃಖದಾಃ
ಆಗಮಾಪಾಯಿನೋನಿತ್ಯಾಃ   ತಾಂಸ್ತಿತಿಕ್ಷಸ್ವ ಭಾರತ 2.14
 
02-15
यं हि न व्यथयन्त्येते   पुरुषं पुरुषर्षभ ।
समदुःखसुखं घीरम्   सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥ २-१५
ಯಂ ಹಿ ನ ವ್ಯಥಯನ್ತ್ಯೇತೇ    ಪುರುಷಂ ಪುರುಷರ್ಷಭ
ಸಮದುಃಖಸುಖಂ ಧೀರಮ್   ಸೋಮೃತತ್ವಾಯ ಕಲ್ಪತೇ 2.15
 
02-16
नासतो विद्यते भावः   नाभावो विद्यते सतः ।
उभयोरपि दृष्टोऽन्तः  त्वनयोस्तत्त्वदर्शिभिः ॥ २-१६
ನಾಸತೋ ವಿದ್ಯತೇ ಭಾವಃ    ನಾಭಾವೋ ವಿದ್ಯತೇ ಸತಃ
ಉಭಯೋರಪಿ ದೃಷ್ಟೋನ್ತಃ   ತ್ವನಯೋಸ್ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿಭಿಃ 2.16

02-17
अविनाशि तु तद्विद्धि   येन सर्वमिदं ततम् ।
विनाशमव्ययस्यास्य   न कश्चित्कर्तुमर्हति ॥ २-१७
ಅವಿನಾಶಿ ತು ತದ್ವಿದ್ಧಿ   ಯೇನ ಸರ್ವಮಿದಂ ತತಮ್
ವಿನಾಶಮವ್ಯಯಸ್ಯಾಸ್ಯ   ನ ಕಶ್ಚಿತ್ ಕರ್ತುಮರ್ಹತಿ 2.17
 
02-18
अन्तवन्त इमे देहाः   नित्यस्योक्ताः शरीरिणः ।
अनाशिनोऽप्रमेयस्य   तस्माद्युध्यस्व भारत ॥ २-१८
ಅನ್ತವನ್ತ ಇಮೇ ದೇಹಾಃ    ನಿತ್ಯಸ್ಯೋಕ್ತಾಃ ಶರೀರಿಣಃ
ಅನಾಶಿನೋಪ್ರಮೇಯಸ್ಯ    ತಸ್ಮಾದ್ಯುಧ್ಯಸ್ವ ಭಾರತ 2.18
 
02-19
य एनं वेत्ति हन्तारम्   यश्चैनं मन्यते हतम् ।
उभौ तौ न विजानीतः   नायं हन्ति न हन्यते ॥ २-१९
ಯ ಏನಂ ವೇತ್ತಿ ಹನ್ತಾರಮ್   ಯಶ್ಚೈನಂ ಮನ್ಯತೇ ಹತಮ್
ಉಭೌ ತೌ ನ ವಿಜಾನೀತಃ    ನಾಯಂ ಹನ್ತಿ ನ ಹನ್ಯತೇ 2.19
 
02-20
न जायते म्रियते वा कदाचित्   नायं भूत्वा भविता वा न भूयः ।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणः   न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥ २-२०
ನ ಜಾಯತೇ ಮ್ರಿಯತೇ ವಾ ಕದಾಚಿತ್   ನಾಯಂ ಭೂತ್ವಾ ಭವಿತಾ ವಾ ನ ಭೂಯಃ
ಅಜೋ ನಿತ್ಯಃ ಶಾಶ್ವತೋಯಂ ಪುರಾಣಃ   ನ ಹನ್ಯತೇ ಹನ್ಯಮಾನೇ ಶರೀರೇ 2.20

02-21
वेदाविनाशिनं नित्यम्   य एनमजमव्ययम् ।
कथं स पुरुषः पार्थ   कं घातयति हन्ति कम् ॥ २-२१
ವೇದಾವಿನಾಶಿನಂ ನಿತ್ಯಮ್    ಯ ಏನಮಜಮವ್ಯಯಮ್
ಕಥಂ ಸ ಪುರುಷಃ ಪಾರ್ಥ    ಕಂ ಘಾತಯತಿ ಹನ್ತಿ ಕಮ್ 2.21
 
02-22
वासांसि जीर्णानि यथा विहाय   नवानि गृह्णाति नरोऽपराणि ।
तथा शरीराणि विहाय जीर्णानि   अन्यानि संयाति नवानि देही ॥ २-२२
ವಾಸಾಂಸಿ ಜೀರ್ಣಾನಿ ಯಥಾ ವಿಹಾಯ   ನವಾನಿ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ನರೋಪರಾಣಿ
ತಥಾ ಶರೀರಾಣಿ ವಿಹಾಯ ಜೀರ್ಣಾನಿ   ಅನ್ಯಾನಿ ಸಂಯಾತಿ ನವಾನಿ ದೇಹೀ 2.22
 
02-23
नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि   नैनं दहति पावकः ।
न चैनं क्लेदयन्त्यापः   न शोषयति मारुतः ॥ २-२३
ನೈನಂ ಛಿನ್ದನ್ತಿ ಶಸ್ತ್ರಾಣಿ    ನೈನಂ ದಹತಿ ಪಾವಕಃ
ನ ಚೈನಂ ಕ್ಲೇದಯನ್ತ್ಯಾಪಃ   ನ ಶೋಷಯತಿ ಮಾರುತಃ 2.23
 
02-24
अच्छेद्योऽयमदाह्योऽयम्   अक्लेद्योऽशोष्य एव च ।
नित्यः सर्वगतः स्थाणुः   अचलोऽयं सनातनः ॥ २-२४
ಅಚ್ಛೇದ್ಯೋಯಮದಾಹ್ಯೋಯಮ್   ಅಕ್ಲೇದ್ಯೋಶೋಷ್ಯ ಏವ ಚ
ನಿತ್ಯಃ ಸರ್ವಗತಃ ಸ್ಥಾಣುಃ   ಅಚಲೋಯಂ ಸನಾತನಃ 2.24

02-25
अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयम्   अविकार्योऽयमुच्यते ।
तस्मादेवं विदित्वैनम्   नानुशोचितुमर्हसि ॥ २-२५
ಅವ್ಯಕ್ತೋಯಮಚಿನ್ತ್ಯೋಯಮ್   ಅವಿಕಾರ್ಯೋಯಮುಚ್ಯತೇ
ತಸ್ಮಾದೇವಂ ವಿದಿತ್ವೈನಮ್   ನಾನುಶೋಚಿತುಮರ್ಹಸಿ 2.25
 
02-26
अथ चैनं नित्यजातम्   नित्यं वा मन्यसे मृतम् ।
तथापि त्वं महाबाहो   नैवं शोचितुमर्हसि ॥ २-२६
ಅಥ ಚೈನಂ ನಿತ್ಯಜಾತಮ್    ನಿತ್ಯಂ ವಾ ಮನ್ಯಸೇ ಮೃತಮ್
ತಥಾಪಿ ತ್ವಂ ಮಹಾಬಾಹೋ    ನೈವಂ ಶೋಚಿತುಮರ್ಹಸಿ 2.26
 
02-27
जातस्य हि ध्रुवो मृत्युः ध्रुवं जन्म मृतस्य च ।
तस्मादपरिहार्येऽर्थे   न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ २-२७
ಜಾತಸ್ಯ ಹಿ ಧ್ರುವೋ ಮೃತ್ಯುಃ   ಧ್ರುವಂ ಜನ್ಮ ಮೃತಸ್ಯ ಚ
ತಸ್ಮಾದಪರಿಹಾರ್ಯೇರ್ಥೇ    ನ ತ್ವಂ ಶೋಚಿತುಮರ್ಹಸಿ 2.27
 
02-28
अव्यक्तादीनि भूतानि   व्यक्तमध्यानि भारत ।
अव्यक्तनिधनान्येव   तत्र का परिदेवना ॥ २-२ ८
ಅವ್ಯಕ್ತಾದೀನಿ ಭೂತಾನಿ    ವ್ಯಕ್ತಮಧ್ಯಾನಿ ಭಾರತ
ಅವ್ಯಕ್ತನಿಧನಾನ್ಯೇವ    ತತ್ರ ಕಾ ಪರಿದೇವನಾ 2.28

02-29
आश्चर्यवत्पश्यति कश्चिदेनम्   आश्चर्यवद्वदति तथैव चान्यः ।
आश्चर्यवच्चैनमन्यः श्रृणोति   श्रुत्वाप्येनं वेद न चैव कश्चित् ॥ २-२ ९
ಆಶ್ಚರ್ಯವತ್ಪಶ್ಯತಿ ಕಶ್ಚಿದೇನಮ್   ಆಶ್ಚರ್ಯವದ್ವದತಿ ತಥೈವ ಚಾನ್ಯಃ
ಆಶ್ಚರ್ಯವಚ್ಚೈನಮನ್ಯಃ ಶ್ರೃಣೋತಿ   ಶ್ರುತ್ವಾಪ್ಯೇನಂ ವೇದ ನ ಚೈವ ಕಶ್ಚಿತ್ 2.29
 
02-30
देही नित्यमवध्योऽयम्   देहे सर्वस्य भारत ।
तस्मात्सर्वाणि भूतानि   न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ २-३०
ದೇಹೀ ನಿತ್ಯಮವಧ್ಯೋಯಮ್   ದೇಹೇ ಸರ್ವಸ್ಯ ಭಾರತ
ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಾಣಿ ಭೂತಾನಿ    ನ ತ್ವಂ ಶೋಚಿತುಮರ್ಹಸಿ 2.30
 
02-31
स्वधर्ममपि चावेक्ष्य   न विकम्पितुमर्हसि ।
धर्म्याद्धि युद्धाछ्रेयोऽन्यत्   क्षत्रियस्य न विद्यते ॥ २-३ १
ಸ್ವಧರ್ಮಮಪಿ ಚಾವೇಕ್ಷ್ಯ    ನ ವಿಕಮ್ಪಿತುಮರ್ಹಸಿ
ಧರ್ಮ್ಯಾದ್ಧಿ ಯುದ್ಧಾಛ್ರೇಯೋನ್ಯತ್   ಕ್ಷತ್ರಿಯಸ್ಯ ನ ವಿದ್ಯತೇ 2.31
 
02-32
यदृच्छया चोपपन्नम्   स्वर्गद्वारमपावृतम् ।
सुखिनः क्षत्रियाः पार्थ   लभन्ते युद्धमीदृशम् ॥ २-३ २
ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಚೋಪಪನ್ನಮ್   ಸ್ವರ್ಗದ್ವಾರಮಪಾವೃತಮ್
ಸುಖಿನಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಃ ಪಾರ್ಥ    ಲಭನ್ತೇ ಯುದ್ಧಮೀದೃಶಮ್ 2.32

02-33
अथ चैत्त्वमिमं धर्म्यम्   संग्रामं न करिष्यसि ।
ततः स्वधर्मं कीर्तिं च   हित्वा पापमवाप्स्यसि ॥ २-३ ३
ಅಥ ಚೈತ್ತ್ವಮಿಮಂ ಧರ್ಮ್ಯಮ್    ಸಂಗ್ರಾಮಂ ನ ಕರಿಷ್ಯಸಿ
ತತಃ ಸ್ವಧರ್ಮಂ ಕೀರ್ತಿಂ ಚ    ಹಿತ್ವಾ ಪಾಪಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ 2.33
 
02-34
अकीर्तिं चापि भूतानि   कथयिष्यन्ति तेऽव्ययाम् ।
संभावितस्य चाकीर्तिः   मरणादतिरिच्यते ॥ २-३ ४
ಅಕೀರ್ತಿಂ ಚಾಪಿ ಭೂತಾನಿ    ಕಥಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ತೇವ್ಯಯಾಮ್
ಸಂಭಾವಿತಸ್ಯ ಚಾಕೀರ್ತಿಃ   ಮರಣಾದತಿರಿಚ್ಯತೇ 2.34
 
02-35
भयाद्रणादुपरतम्   मंस्यन्ते त्वां महारथाः ।
येषां च त्वं बहुमतः  भूत्वा यास्यसि लाघवम् ॥ २-३ ५
ಭಯಾದ್ರಣಾದುಪರತಮ್    ಮಂಸ್ಯನ್ತೇ ತ್ವಾಂ ಮಹಾರಥಾಃ
ಯೇಷಾಂ ಚ ತ್ವಂ ಬಹುಮತಃ   ಭೂತ್ವಾ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಲಾಘವಮ್ 2.35
 
02-36
अवाच्यवादांश्च बहून्   वदिष्यन्ति तवाहिताः ।
निन्दन्तस्तव सामर्थ्यम्   ततो दुःखतरं नु किम् ॥ २-३ ६
ಅವಾಚ್ಯವಾದಾಂಶ್ಚ ಬಹೂನ್    ವದಿಷ್ಯನ್ತಿ ತವಾಹಿತಾಃ
ನಿನ್ದನ್ತಸ್ತವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಮ್    ತತೋ ದುಃಖತರಂ ನು ಕಿಮ್ 2.36

02-37
हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्गम्   जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम् ।
तस्मादुत्तिष्ठ कौन्तेय   युद्धाय कृतनिश्चयः ॥ २-३ ७
ಹತೋ ವಾ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ಸ್ವರ್ಗಮ್    ಜಿತ್ವಾ ವಾ ಭೋಕ್ಷ್ಯಸೇ ಮಹೀಮ್
ತಸ್ಮಾದುತ್ತಿಷ್ಠ ಕೌನ್ತೇಯ    ಯುದ್ಧಾಯ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಃ 2.37
 
02-38
सुखदुःखे समे कृत्वा   लाभालाभौ जयाजयौ ।
ततो युद्धाय युज्यस्व   नैवं पापमवाप्स्यसि ॥ २-३ ८
ಸುಖದುಃಖೇ ಸಮೇ ಕೃತ್ವಾ    ಲಾಭಾಲಾಭೌ ಜಯಾಜಯೌ
ತತೋ ಯುದ್ಧಾಯ ಯುಜ್ಯಸ್ವ    ನೈವಂ ಪಾಪಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ 2.38
 
02-39
एषा तेऽभिहिता सांख्ये   बुद्धिर्योगे त्विमां श्रृणु ।
बुद्ध्यायुक्तो यया पार्थ   कर्मबन्धं प्रहास्यसि ॥ २-३ ९
ಏಷಾ ತೇಭಿಹಿತಾ ಸಾಂಖ್ಯೇ    ಬುದ್ಧಿರ್ಯೋಗೇ ತ್ವಿಮಾಂ ಶ್ರೃಣು
ಬುದ್ಧ್ಯಾಯುಕ್ತೋ ಯಯಾ ಪಾರ್ಥ    ಕರ್ಮಬನ್ಧಂ ಪ್ರಹಾಸ್ಯಸಿ 2.39
 
02-40
नेहाभिक्रमनाशोऽस्ति   प्रत्यवायो न विद्यते ।
स्वल्पमप्यस्य धर्मस्य   त्रायते महतो भयात् ॥ २- ४ ०
ನೇಹಾಭಿಕ್ರಮನಾಶೋಸ್ತಿ    ಪ್ರತ್ಯವಾಯೋ ನ ವಿದ್ಯತೇ
ಸ್ವಲ್ಪಮಪ್ಯಸ್ಯ ಧರ್ಮಸ್ಯ    ತ್ರಾಯತೇ ಮಹತೋ ಭಯಾತ್ 2.40

02-41
व्यवसायात्मिका बुद्धिः   एकेह कुरुनन्दन ।
बहुशाखा ह्यनन्ताश्च   बुद्धयोऽव्यवसायिनाम् ॥ २- ४ १
ವ್ಯವಸಾಯಾತ್ಮಿಕಾ ಬುದ್ಧಿಃ   ಏಕೇಹ ಕುರುನನ್ದನ
ಬಹುಶಾಖಾ ಹ್ಯನನ್ತಾಶ್ಚ    ಬುದ್ಧಯೋವ್ಯವಸಾಯಿನಾಮ್ 2.41
 
02-42
यामिमां पुष्पितां वाचम्   प्रवदन्त्यविपश्चितः ।
वेदवादरताः पार्थ   नान्यदस्तीति वादिनः ॥ २- ४ २
ಯಾಮಿಮಾಂ ಪುಷ್ಪಿತಾಂ ವಾಚಮ್    ಪ್ರವದನ್ತ್ಯವಿಪಶ್ಚಿತಃ
ವೇದವಾದರತಾಃ ಪಾರ್ಥ    ನಾನ್ಯದಸ್ತೀತಿ ವಾದಿನಃ 2.42
 
02-43
कामात्मानः स्वर्गपराः   जन्मकर्मफलप्रदाम् ।
क्रियाविशेषबहुलाम्   भोगैश्वर्यगतिं प्रति ॥ २- ४ ३
ಕಾಮಾತ್ಮಾನಃ ಸ್ವರ್ಗಪರಾಃ    ಜನ್ಮಕರ್ಮಫಲಪ್ರದಾಮ್
ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಬಹುಲಾಮ್    ಭೋಗೈಶ್ವರ್ಯಗತಿಂ ಪ್ರತಿ 2.43
 
02-44
भोगैश्वर्यप्रसक्तानाम्   तयापहृतचेतसाम् ।
व्यवसायात्मिका बुद्धिः   समाधौ न विधीयते ॥ २- ४ ४
ಭೋಗೈಶ್ವರ್ಯಪ್ರಸಕ್ತಾನಾಮ್    ತಯಾಪಹೃತಚೇತಸಾಮ್
ವ್ಯವಸಾಯಾತ್ಮಿಕಾ ಬುದ್ಧಿಃ    ಸಮಾಧೌ ನ ವಿಧೀಯತೇ 2.44
 
02-45
त्रैगुण्यविषया वेदाः   निस्त्रैगुण्यो भवार्जुन ।
निर्द्वन्द्वो नित्यसत्त्वस्थः  निर्योगक्षेम आत्मवान् ॥ २- ४ ५
ತ್ರೈಗುಣ್ಯವಿಷಯಾ ವೇದಾಃ    ನಿಸ್ತ್ರೈಗುಣ್ಯೋ ಭವಾರ್ಜುನ
ನಿರ್ದ್ವನ್ದ್ವೋ ನಿತ್ಯಸತ್ತ್ವಸ್ಥಃ    ನಿರ್ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ಆತ್ಮವಾನ್ 2.45

02-46
यावानर्थ उदपाने   सर्वतः संप्लुतोदके ।
तावान्सर्वेषु वेदेषु   ब्राह्मणस्य विजानतः ॥ २- ४ ६
ಯಾವಾನರ್ಥ ಉದಪಾನೇ    ಸರ್ವತಃ ಸಂಪ್ಲುತೋದಕೇ
ತಾವಾನ್ಸರ್ವೇಷು ವೇದೇಷು    ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ವಿಜಾನತಃ 2.46
 
02-47
कर्मण्येवाधिकारस्ते   मा फलेषु कदाचन ।
मा कर्मफलहेतुर्भूः   मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि ॥ २- ४ ७
ಕರ್ಮಣ್ಯೇವಾಧಿಕಾರಸ್ತೇ    ಮಾ ಫಲೇಷು ಕದಾಚನ
ಮಾ ಕರ್ಮಫಲಹೇತುರ್ಭೂಃ   ಮಾ ತೇ ಸಙ್ಗೋಸ್ತ್ವಕರ್ಮಣಿ 2.47
 
02-48
योगस्थः कुरु कर्माणि   सङ्गं त्यक्त्वा धनञ्जय ।
सिद्ध्यसिद्ध्योः समो भूत्वा   समत्वं योग उच्यते ॥ २- ४ ८
ಯೋಗಸ್ಥಃ ಕುರು ಕರ್ಮಾಣಿ    ಸಙ್ಗಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಧನಞ್ಜಯ
ಸಿದ್ಧ್ಯಸಿದ್ಧ್ಯೋಃ ಸಮೋ ಭೂತ್ವಾ    ಸಮತ್ವಂ ಯೋಗ ಉಚ್ಯತೇ 2.48
 
02-49
दूरेण ह्यवरं कर्म   बुद्धियोगाद्धनञ्जय ।
बुद्धौ शरणमन्विच्छ   कृपणाः फलहेतवः ॥ २- ४ ९
ದೂರೇಣ ಹ್ಯವರಂ ಕರ್ಮ    ಬುದ್ಧಿಯೋಗಾದ್ಧನಞ್ಜಯ
ಬುದ್ಧೌ ಶರಣಮನ್ವಿಚ್ಛ    ಕೃಪಣಾಃ ಫಲಹೇತವಃ 2.49
 
02-50
बुद्धियुक्तो जहातीह   उभे सुकृतदुष्कृते ।
तस्माद्योगाय युज्यस्व   योगः कर्मसु कौशलम् ॥ २- ५०
ಬುದ್ಧಿಯುಕ್ತೋ ಜಹಾತೀಹ    ಉಭೇ ಸುಕೃತದುಷ್ಕೃತೇ
ತಸ್ಮಾದ್ಯೋಗಾಯ ಯುಜ್ಯಸ್ವ    ಯೋಗಃ ಕರ್ಮಸು ಕೌಶಲಮ್ 2.50

02-51
कर्मजं बुद्धियुक्ता हि   फलं त्यक्त्वा मनीषिणः ।
जन्मबन्धविनिर्मुक्ताः   पदं गच्छन्त्यनामयम् ॥ २- ५१
ಕರ್ಮಜಂ ಬುದ್ಧಿಯುಕ್ತಾ ಹಿ    ಫಲಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮನೀಷಿಣಃ
ಜನ್ಮಬನ್ಧವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾಃ    ಪದಂ ಗಚ್ಛನ್ತ್ಯನಾಮಯಮ್ 2.51
 
02-52
यदा ते मोहकलिलम्   बुद्धिर्व्यतितरिष्यति ।
तदा गन्तासि निर्वेदम्   श्रोतव्यस्य श्रुतस्य च ॥ २- ५२
ಯದಾ ತೇ ಮೋಹಕಲಿಲಮ್    ಬುದ್ಧಿರ್ವ್ಯತಿತರಿಷ್ಯತಿ
ತದಾ ಗನ್ತಾಸಿ ನಿರ್ವೇದಮ್    ಶ್ರೋತವ್ಯಸ್ಯ ಶ್ರುತಸ್ಯ ಚ 2.52
 
02-53
श्रुतिविप्रतिपन्ना ते   यदा स्थास्यति निश्चला ।
समाधावचला बुद्धिः  तदा योगमवाप्स्यसि ॥ २- ५३
ಶ್ರುತಿವಿಪ್ರತಿಪನ್ನಾ ತೇ    ಯದಾ ಸ್ಥಾಸ್ಯತಿ ನಿಶ್ಚಲಾ
ಸಮಾಧಾವಚಲಾ ಬುದ್ಧಿಃ   ತದಾ ಯೋಗಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ 2.53
 
02-54
अर्जुन  उवाच
स्थितप्रज्ञस्य का भाषा   समाधिस्थस्य केशव ।
स्थितधीः किं प्रभाषेत   किमासीत व्रजेत किम् ॥ २- ५४
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞಸ್ಯ ಕಾ ಭಾಷಾ    ಸಮಾಧಿಸ್ಥಸ್ಯ ಕೇಶವ
ಸ್ಥಿತಧೀಃ ಕಿಂ ಪ್ರಭಾಷೇತ    ಕಿಮಾಸೀತ ವ್ರಜೇತ ಕಿಮ್ 2.54
 
02-55
श्रीभगवानुवाच
प्रजहाति यदा कामान्   सर्वान् पार्थ मनोगतान् ।
आत्मन्येवात्मना तुष्टः   स्थितप्रज्ञस्तदोच्यते ॥ २- ५५
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಪ್ರಜಹಾತಿ ಯದಾ ಕಾಮಾನ್    ಸರ್ವಾನ್ ಪಾರ್ಥ ಮನೋಗತಾನ್
ಆತ್ಮನ್ಯೇವಾತ್ಮನಾ ತುಷ್ಟಃ    ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞಸ್ತದೋಚ್ಯತೇ 2.55

02-56
दुःखेष्वनुद्विग्नमनाः   सुखेषु विगतस्पृहः ।
वीतरागभयक्रोधः   स्थितधीर्मुनिरुच्यते ॥ २- ५६
ದುಃಖೇಷ್ವನುದ್ವಿಗ್ನಮನಾಃ    ಸುಖೇಷು ವಿಗತಸ್ಪೃಹಃ
ವೀತರಾಗಭಯಕ್ರೋಧಃ    ಸ್ಥಿತಧೀರ್ಮುನಿರುಚ್ಯತೇ 2.56
 
02-57
यः सर्वत्रानभिस्नेहः   तत्तत्प्राप्य शुभाशुभम् ।
नाभिनन्दति न द्वेष्टि   तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥ २- ५७
ಯಃ ಸರ್ವತ್ರಾನಭಿಸ್ನೇಹಃ   ತತ್ತತ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶುಭಾಶುಭಮ್
ನಾಭಿನನ್ದತಿ ನ ದ್ವೇಷ್ಟಿ    ತಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ 2.57
 
02-58
यदा संहरते चायम्   कूर्मोऽङ्गानीव सर्वशः ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यः   तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥ २- ५८
ಯದಾ ಸಂಹರತೇ ಚಾಯಮ್   ಕೂರ್ಮೋಙ್ಗಾನೀವ ಸರ್ವಶಃ
ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣೀನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥೇಭ್ಯಃ   ತಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ 2.58
 
02-59
विषया विनिवर्तन्ते   निराहारस्य देहिनः ।
रसवर्जं रसोऽप्यस्य   परं दृष्ट्वा निवर्तते ॥ २- ५९
ವಿಷಯಾ ವಿನಿವರ್ತನ್ತೇ    ನಿರಾಹಾರಸ್ಯ ದೇಹಿನಃ
ರಸವರ್ಜಂ ರಸೋಪ್ಯಸ್ಯ    ಪರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿವರ್ತತೇ 2.59
 
02-60
यततो ह्यपि कौन्तेय   पुरुषस्य विपश्चितः ।
इन्द्रियाणि प्रमाथीनि   हरन्ति प्रसभं मनः ॥ २- ६०
ಯತತೋ ಹ್ಯಪಿ ಕೌನ್ತೇಯ    ಪುರುಷಸ್ಯ ವಿಪಶ್ಚಿತಃ
ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಪ್ರಮಾಥೀನಿ    ಹರನ್ತಿ ಪ್ರಸಭಂ ಮನಃ 2.60

02-61
तानि सर्वाणि संयम्य   युक्त आसीत मत्परः ।
वशे हि यस्येन्द्रियाणि   तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥ २- ६१
ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಸಂಯಮ್ಯ    ಯುಕ್ತ ಆಸೀತ ಮತ್ಪರಃ
ವಶೇ ಹಿ ಯಸ್ಯೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ    ತಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ 2.61
 
02-62
ध्यायतो विषयान्पुंसः   सङ्गस्तेषूपजायते ।
सङ्गात् संजायते कामः   कामात्क्रोधोऽभिजायते ॥ २- ६२
ಧ್ಯಾಯತೋ ವಿಷಯಾನ್ಪುಂಸಃ    ಸಙ್ಗಸ್ತೇಷೂಪಜಾಯತೇ
ಸಙ್ಗಾತ್ ಸಂಜಾಯತೇ ಕಾಮಃ    ಕಾಮಾತ್ಕ್ರೋಧೋಭಿಜಾಯತೇ 2.62
 
02-63
क्रोधाद्भवति संमोहः   संमोहात्स्मृतिविभ्रमः ।
स्मृतिभ्रंशाद् बुद्धिनाशः   बुद्धिनाशात्प्रणश्यति ॥ २- ६३
ಕ್ರೋಧಾದ್ಭವತಿ ಸಂಮೋಹಃ    ಸಂಮೋಹಾತ್ಸ್ಮೃತಿವಿಭ್ರಮಃ
ಸ್ಮೃತಿಭ್ರಂಶಾದ್ ಬುದ್ಧಿನಾಶಃ    ಬುದ್ಧಿನಾಶಾತ್ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ 2.63
 
02-64
रागद्वेषवियुक्तैस्तु   विषयानिन्द्रियैश्चरन् ।
आत्मवश्यैर्विधेयात्मा   प्रसादमधिगच्छति ॥ २- ६४
ರಾಗದ್ವೇಷವಿಯುಕ್ತೈಸ್ತು    ವಿಷಯಾನಿನ್ದ್ರಿಯೈಶ್ಚರನ್
ಆತ್ಮವಶ್ಯೈರ್ವಿಧೇಯಾತ್ಮಾ    ಪ್ರಸಾದಮಧಿಗಚ್ಛತಿ 2.64
 
02-65
प्रसादे सर्वदुःखानाम्   हानिरस्योपजायते ।
प्रसन्नचेतसो ह्याशु   बुद्धिः पर्यवतिष्ठते ॥ २- ६५
ಪ್ರಸಾದೇ ಸರ್ವದುಃಖಾನಾಮ್    ಹಾನಿರಸ್ಯೋಪಜಾಯತೇ
ಪ್ರಸನ್ನಚೇತಸೋ ಹ್ಯಾಶು    ಬುದ್ಧಿಃ ಪರ್ಯವತಿಷ್ಠತೇ 2.65

02-66
नास्ति बुद्धिरयुक्तस्य   न चायुक्तस्य भावना ।
न चाभावयतः शान्तिः   अशान्तस्य कुतः सुखम् ॥ २- ६६
ನಾಸ್ತಿ ಬುದ್ಧಿರಯುಕ್ತಸ್ಯ    ನ ಚಾಯುಕ್ತಸ್ಯ ಭಾವನಾ
ನ ಚಾಭಾವಯತಃ ಶಾನ್ತಿಃ   ಅಶಾನ್ತಸ್ಯ ಕುತಃ ಸುಖಮ್ 2.66
 
02-67
इन्द्रियाणां हि चरताम्   यन्मनोऽनुविधीयते ।
तदस्य हरति प्रज्ञाम्   वायुर्नावमिवाम्भसि ॥ २- ६७
ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಹಿ ಚರತಾಮ್    ಯನ್ಮನೋನುವಿಧೀಯತೇ
ತದಸ್ಯ ಹರತಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಮ್    ವಾಯುರ್ನಾವಮಿವಾಮ್ಭಸಿ 2.67
 
02-68
तस्माद्यस्य महाबाहो   निगृहीतानि सर्वशः ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यः   तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥ २- ६८
ತಸ್ಮಾದ್ಯಸ್ಯ ಮಹಾಬಾಹೋ    ನಿಗೃಹೀತಾನಿ ಸರ್ವಶಃ
ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣೀನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥೇಭ್ಯಃ    ತಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ 2.68
 
02-69
या निशा सर्वभूतानाम्   तस्यां जागर्ति संयमी ।
यस्यां जाग्रति भूतानि   सा निशा पश्यतो मुनेः ॥ २- ६९
ಯಾ ನಿಶಾ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಮ್    ತಸ್ಯಾಂ ಜಾಗರ್ತಿ ಸಂಯಮೀ
ಯಸ್ಯಾಂ ಜಾಗ್ರತಿ ಭೂತಾನಿ    ಸಾ ನಿಶಾ ಪಶ್ಯತೋ ಮುನೇಃ 2.69
 
02-70
आपूर्यमाणमचलप्रतिष्ठम्    समुद्रमापः प्रविशन्ति यद्वत् ।
तद्वत्कामा यं प्रविशन्ति सर्वे    स शान्तिमाप्नोति न कामकामी ॥ २- ७०
ಆಪೂರ್ಯಮಾಣಮಚಲಪ್ರತಿಷ್ಠಮ್   ಸಮುದ್ರಮಾಪಃ ಪ್ರವಿಶನ್ತಿ ಯದ್ವತ್
ತದ್ವತ್ಕಾಮಾ ಯಂ ಪ್ರವಿಶನ್ತಿ ಸರ್ವೇ   ಸ ಶಾನ್ತಿಮಾಪ್ನೋತಿ ನ ಕಾಮಕಾಮೀ 2.70

02-71
विहाय कामान्यः सर्वान्   पुमांश्चरति निःस्पृहः ।
निर्ममो निरहंकारः   स शांतिमधिगच्छति ॥ २- ७१
ವಿಹಾಯ ಕಾಮಾನ್ಯಃ ಸರ್ವಾನ್   ಪುಮಾಂಶ್ಚರತಿ ನಿಃಸ್ಪೃಹಃ
ನಿರ್ಮಮೋ ನಿರಹಂಕಾರಃ    ಸ ಶಾಂತಿಮಧಿಗಚ್ಛತಿ 2.71
 
02-72
एषा ब्राह्मी स्थितिः पार्थ   नैनां प्राप्य विमुह्यति ।
स्थित्वाऽस्यामन्तकालेऽपि   ब्रह्मनिर्वाणमृच्छति ॥ २- ७२
ಏಷಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸ್ಥಿತಿಃ ಪಾರ್ಥ    ನೈನಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಿಮುಹ್ಯತಿ
ಸ್ಥಿತ್ವಾಸ್ಯಾಮನ್ತಕಾಲೇಪಿ    ಬ್ರಹ್ಮನಿರ್ವಾಣಮೃಚ್ಛತಿ 2.72
 
ॐ तत् सत् इति श्रीमद्भगवद्गीतासु उपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे
श्रीकृष्णार्जुनसंवादे साङ्ख्ययोगो नाम द्वितीयोऽध्यायः
ಓಂ ತತ್ ಸತ್ ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್ ಭಗವದ್ಗೀತಾಸು ಉಪನಿಷತ್ಸು ಭ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಯಾಮ್ ಯೊಗಶಾಶ್ತ್ರೆ
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾರ್ಜುನ ಸಂವಾದೆ ಸಾಙ್ಖ್ಯಯೋಗೊ ನಾಮ ದ್ವಿತೀಯೊಧ್ಯಾಯಃ