ಅಧ್ಯಾಯ - ೧೭ [17]

 
श्रीमद्भगवद्गीता
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ
सप्तदशोऽध्यायः
ಸಪ್ತದಶೋಧ್ಯಾಯಃ
श्रद्धात्रयविभागयोगः
ಶ್ರದ್ದಾತ್ರಯವಿಭಾಗಯೊಗಃ

17-01
अर्जुन  उवाच
ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य   यजन्ते श्रद्धयाऽन्विताः ।
तेषां निष्ठा तु का कृष्ण   सत्त्वमाहो रजस्तमः ॥ १७-१
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಯೇ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಮುತ್ಸೃಜ್ಯ    ಯಜನ್ತೇ ಶ್ರದ್ಧಯಾನ್ವಿತಾಃ
ತೇಷಾಂ ನಿಷ್ಠಾ ತು ಕಾ ಕೃಷ್ಣ    ಸತ್ತ್ವಮಾಹೋ ರಜಸ್ತಮಃ 17.1
 
17-02
श्रीभगवानुवाच
त्रिविधा भवति श्रद्धा   देहिनां सा स्वभावजा ।
सात्त्विकी राजसी चैव   तामसी चेति तां श्रृणु ॥ १७-२
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ತ್ರಿವಿಧಾ ಭವತಿ ಶ್ರದ್ಧಾ    ದೇಹಿನಾಂ ಸಾ ಸ್ವಭಾವಜಾ
ಸಾತ್ತ್ವಿಕೀ ರಾಜಸೀ ಚೈವ    ತಾಮಸೀ ಚೇತಿ ತಾಂ ಶ್ರೃಣು 17.2
 
17-03
सत्त्वानुरूपा सर्वस्य   श्रद्धा भवति भारत ।
श्रद्धामयोऽयं पुरुषो   यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥ १७-३
ಸತ್ತ್ವಾನುರೂಪಾ ಸರ್ವಸ್ಯ    ಶ್ರದ್ಧಾ ಭವತಿ ಭಾರತ
ಶ್ರದ್ಧಾಮಯೋಯಂ ಪುರುಷೋ    ಯೋ ಯಚ್ಛ್ರದ್ಧಃ ಸ ಏವ ಸಃ 17.3
 
17-04
यजन्ते सात्त्विका देवान्   यक्षरक्षांसि राजसाः ।
प्रेतान्भूतगणांश्चान्ये   यजन्ते तामसा जनाः ॥ १७-४
ಯಜನ್ತೇ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಾ ದೇವಾನ್   ಯಕ್ಷರಕ್ಷಾಂಸಿ ರಾಜಸಾಃ
ಪ್ರೇತಾನ್ಭೂತಗಣಾಂಶ್ಚಾನ್ಯೇ    ಯಜನ್ತೇ ತಾಮಸಾ ಜನಾಃ 17.4
 
17-05
अशास्त्रविहितं घोरं   तप्यन्ते ये तपो जनाः ।
दम्भाहङ्कारसंयुक्ताः   कामरागबलान्विताः ॥ १७-५
ಅಶಾಸ್ತ್ರವಿಹಿತಂ ಘೋರಂ    ತಪ್ಯನ್ತೇ ಯೇ ತಪೋ ಜನಾಃ
ದಮ್ಭಾಹಙ್ಕಾರಸಂಯುಕ್ತಾಃ    ಕಾಮರಾಗಬಲಾನ್ವಿತಾಃ 17.5
 
17-06
कर्षयन्तः शरीरस्थं   भूतग्राममचेतसः ।
मां चैवान्तःशरीरस्थं   तान्विद्ध्यासुरनिश्चयान् ॥ १७-६
ಕರ್ಷಯನ್ತಃ ಶರೀರಸ್ಥಂ    ಭೂತಗ್ರಾಮಮಚೇತಸಃ
ಮಾಂ ಚೈವಾನ್ತಃಶರೀರಸ್ಥಂ    ತಾನ್ವಿದ್ಧ್ಯಾಸುರನಿಶ್ಚಯಾನ್ 17.6
 
17-07
आहारस्त्वपि सर्वस्य   त्रिविधो भवति प्रियः ।
यज्ञस्तपस्तथा दानं   तेषां भेदमिमं श्रृणु ॥ १७-७
ಆಹಾರಸ್ತ್ವಪಿ ಸರ್ವಸ್ಯ    ತ್ರಿವಿಧೋ ಭವತಿ ಪ್ರಿಯಃ
ಯಜ್ಞಸ್ತಪಸ್ತಥಾ ದಾನಂ    ತೇಷಾಂ ಭೇದಮಿಮಂ ಶ್ರೃಣು 17.7
 
17-08
आयुःसत्त्वबलारोग्य   सुखप्रीतिविवर्धनाः ।
रस्याः स्निग्धाः स्थिरा हृद्याः   आहाराः सात्त्विकप्रियाः ॥ १७-८
ಆಯುಃಸತ್ತ್ವಬಲಾರೋಗ್ಯ   ಸುಖಪ್ರೀತಿವಿವರ್ಧನಾಃ
ರಸ್ಯಾಃ ಸ್ನಿಗ್ಧಾಃ ಸ್ಥಿರಾ ಹೃದ್ಯಾಃ    ಆಹಾರಾಃ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಪ್ರಿಯಾಃ 17.8
 
17-09
कट्वम्ललवणात्युष्ण   तीक्ष्णरूक्षविदाहिनः ।
आहारा राजसस्येष्टाः   दुःखशोकामयप्रदाः ॥ १७-९
ಕಟ್ವಮ್ಲಲವಣಾತ್ಯುಷ್ಣ   ತೀಕ್ಷ್ಣರೂಕ್ಷವಿದಾಹಿನಃ
ಆಹಾರಾ ರಾಜಸಸ್ಯೇಷ್ಟಾಃ    ದುಃಖಶೋಕಾಮಯಪ್ರದಾಃ 17.9
 
17-10
यातयामं गतरसं   पूति पर्युषितं च यत् ।
उच्छिष्टमपि चामेध्यं   भोजनं तामसप्रियम् ॥ १७-१०
ಯಾತಯಾಮಂ ಗತರಸಂ    ಪೂತಿ ಪರ್ಯುಷಿತಂ ಚ ಯತ್
ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಮಪಿ ಚಾಮೇಧ್ಯಂ    ಭೋಜನಂ ತಾಮಸಪ್ರಿಯಮ್ 17.10
 
17-11
अफलाकाङ्क्षिभिर्यज्ञो   विधिदृष्टो य इज्यते ।
यष्टव्यमेवेति मनः   समाधाय स सात्त्विकः ॥ १७-११
ಅಫಲಾಕಾಙ್ಕ್ಷಿಭಿರ್ಯಜ್ಞೋ    ವಿಧಿದೃಷ್ಟೋ ಯ ಇಜ್ಯತೇ
ಯಷ್ಟವ್ಯಮೇವೇತಿ ಮನಃ    ಸಮಾಧಾಯ ಸ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಃ 17.11
 
17-12
अभिसंधाय तु फलं   दम्भार्थमपि चैव यत् ।
इज्यते भरतश्रेष्ठ   तं यज्ञं विद्धि राजसम् ॥ १७-१२
ಅಭಿಸಂಧಾಯ ತು ಫಲಂ    ದಮ್ಭಾರ್ಥಮಪಿ ಚೈವ ಯತ್
ಇಜ್ಯತೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ    ತಂ ಯಜ್ಞಂ ವಿದ್ಧಿ ರಾಜಸಮ್ 17.12
 
17-13
विधिहीनमसृष्टान्नं   मन्त्रहीनमदक्षिणम् ।
श्रद्धाविरहितं यज्ञं   तामसं परिचक्षते ॥ १७-१३
ವಿಧಿಹೀನಮಸೃಷ್ಟಾನ್ನಂ    ಮನ್ತ್ರಹೀನಮದಕ್ಷಿಣಮ್
ಶ್ರದ್ಧಾವಿರಹಿತಂ ಯಜ್ಞಂ    ತಾಮಸಂ ಪರಿಚಕ್ಷತೇ 17.13
 
17-14
देवद्विजगुरुप्राज्ञ   पूजनं शौचमार्जवम् ।
ब्रह्मचर्यमहिंसा च   शारीरं तप उच्यते ॥ १७-१४
ದೇವದ್ವಿಜಗುರುಪ್ರಾಜ್ಞ   ಪೂಜನಂ ಶೌಚಮಾರ್ಜವಮ್
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಮಹಿಂಸಾ ಚ    ಶಾರೀರಂ ತಪ ಉಚ್ಯತೇ 17.14
 
17-15
अनुद्वेगकरं वाक्यं   सत्यं प्रियहितं च यत् ।
स्वाध्यायाभ्यसनं चैव   वाङ्मयं तप उच्यते ॥ १७-१५
ಅನುದ್ವೇಗಕರಂ ವಾಕ್ಯಂ    ಸತ್ಯಂ ಪ್ರಿಯಹಿತಂ ಚ ಯತ್
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಾಭ್ಯಸನಂ ಚೈವ    ವಾಙ್ಮಯಂ ತಪ ಉಚ್ಯತೇ 17.15

17-16
मनःप्रसादः सौम्यत्वं   मौनमात्मविनिग्रहः ।
भावसंशुद्धिरित्येतत्   तपो मानसमुच्यते ॥ १७-१६
ಮನಃಪ್ರಸಾದಃ ಸೌಮ್ಯತ್ವಂ    ಮೌನಮಾತ್ಮವಿನಿಗ್ರಹಃ
ಭಾವಸಂಶುದ್ಧಿರಿತ್ಯೇತತ್   ತಪೋ ಮಾನಸಮುಚ್ಯತೇ 17.16
 
17-17
श्रद्धया परया तप्तं   तपस्तत्त्रिविधं नरैः ।
अफलाकाङ्क्षिभिर्युक्तैः   सात्त्विकं परिचक्षते ॥ १७-१७
ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪರಯಾ ತಪ್ತಂ    ತಪಸ್ತತ್ತ್ರಿವಿಧಂ ನರೈಃ
ಅಫಲಾಕಾಙ್ಕ್ಷಿಭಿರ್ಯುಕ್ತೈಃ    ಸಾತ್ತ್ವಿಕಂ ಪರಿಚಕ್ಷತೇ 17.17
 
17-18
सत्कारमानपूजार्थं   तपो दम्भेन चैव यत् ।
क्रियते तदिह प्रोक्तं   राजसं चलमध्रुवम् ॥ १७-१८
ಸತ್ಕಾರಮಾನಪೂಜಾರ್ಥಂ    ತಪೋ ದಮ್ಭೇನ ಚೈವ ಯತ್
ಕ್ರಿಯತೇ ತದಿಹ ಪ್ರೋಕ್ತಂ    ರಾಜಸಂ ಚಲಮಧ್ರುವಮ್ 17.18
 
17-19
मूढग्राहेणात्मनो यत्   पीडया क्रियते तपः ।
परस्योत्सादनार्थं वा   तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १७-१९
ಮೂಢಗ್ರಾಹೇಣಾತ್ಮನೋ ಯತ್   ಪೀಡಯಾ ಕ್ರಿಯತೇ ತಪಃ
ಪರಸ್ಯೋತ್ಸಾದನಾರ್ಥಂ ವಾ    ತತ್ತಾಮಸಮುದಾಹೃತಮ್ 17.19
 
17-20
दातव्यमिति यद्दानं   दीयतेऽनुपकारिणे ।
देशे काले च पात्रे च   तद्दानं सात्त्विकं स्मृतम् ॥ १७-२०
ದಾತವ್ಯಮಿತಿ ಯದ್ದಾನಂ    ದೀಯತೇನುಪಕಾರಿಣೇ
ದೇಶೇ ಕಾಲೇ ಚ ಪಾತ್ರೇ ಚ    ತದ್ದಾನಂ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಂ ಸ್ಮೃತಮ್ 17.20
 
17-21
यत्तु प्रत्युपकारार्थं   फलमुद्दिश्य वा पुनः ।
दीयते च परिक्लिष्टं   तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥ १७-२१
ಯತ್ತು ಪ್ರತ್ಯುಪಕಾರಾರ್ಥಂ    ಫಲಮುದ್ದಿಶ್ಯ ವಾ ಪುನಃ
ದೀಯತೇ ಚ ಪರಿಕ್ಲಿಷ್ಟಂ    ತದ್ದಾನಂ ರಾಜಸಂ ಸ್ಮೃತಮ್ 17.21
 
17-22
अदेशकाले यद्दानम्   अपात्रेभ्यश्च दीयते ।
असत्कृतमवज्ञातं   तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १७-२२
ಅದೇಶಕಾಲೇ ಯದ್ದಾನಮ್   ಅಪಾತ್ರೇಭ್ಯಶ್ಚ ದೀಯತೇ
ಅಸತ್ಕೃತಮವಜ್ಞಾತಂ    ತತ್ತಾಮಸಮುದಾಹೃತಮ್ 17.22
 
17-23
ओं तत्सदिति निर्देशो   ब्रह्मणस्त्रिविधः स्मृतः ।
ब्राह्मणास्तेन वेदाश्च   यज्ञाश्च विहिताः पुरा ॥ १७-२३
ಓಂ ತತ್ಸದಿತಿ ನಿರ್ದೇಶೋ    ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತ್ರಿವಿಧಃ ಸ್ಮೃತಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಸ್ತೇನ ವೇದಾಶ್ಚ    ಯಜ್ಞಾಶ್ಚ ವಿಹಿತಾಃ ಪುರಾ 17.23
 
17-24
तस्मादोमित्युदाहृत्य   यज्ञदानतपःक्रियाः ।
प्रवर्तन्ते विधानोक्ताः   सततं ब्रह्मवादिनाम् ॥ १७-२४
ತಸ್ಮಾದೋಮಿತ್ಯುದಾಹೃತ್ಯ    ಯಜ್ಞದಾನತಪಃಕ್ರಿಯಾಃ
ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ವಿಧಾನೋಕ್ತಾಃ    ಸತತಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾಮ್ 17.24
 
17-25
तदित्यनभिसन्धाय   फलं यज्ञतपःक्रियाः ।
दानक्रियाश्च विविधाः   क्रियन्ते मोक्षकाङ्क्षि ॥ १७-२५
ತದಿತ್ಯನಭಿಸನ್ಧಾಯ    ಫಲಂ ಯಜ್ಞತಪಃಕ್ರಿಯಾಃ
ದಾನಕ್ರಿಯಾಶ್ಚ ವಿವಿಧಾಃ    ಕ್ರಿಯನ್ತೇ ಮೋಕ್ಷಕಾಙ್ಕ್ಷಿ 17.25
 
17-26
सद्भावे साधुभावे च   सदित्येतत्प्रयुज्यते ।
प्रशस्ते कर्मणि तथा   सच्छब्दः पार्थ युज्यते ॥ १७-२६
ಸದ್ಭಾವೇ ಸಾಧುಭಾವೇ ಚ    ಸದಿತ್ಯೇತತ್ಪ್ರಯುಜ್ಯತೇ
ಪ್ರಶಸ್ತೇ ಕರ್ಮಣಿ ತಥಾ    ಸಚ್ಛಬ್ದಃ ಪಾರ್ಥ ಯುಜ್ಯತೇ 17.26
 
17-27
यज्ञे तपसि दाने च   स्थितिः सदिति चोच्यते ।
कर्म चैव तदर्थीयं   सदित्येवाभिधीयते ॥ १७-२७
ಯಜ್ಞೇ ತಪಸಿ ದಾನೇ ಚ    ಸ್ಥಿತಿಃ ಸದಿತಿ ಚೋಚ್ಯತೇ
ಕರ್ಮ ಚೈವ ತದರ್ಥೀಯಂ    ಸದಿತ್ಯೇವಾಭಿಧೀಯತೇ 17.27
 
17-28
अश्रद्धया हुतं दत्तं   तपस्तप्तं कृतं च यत् ।
असदित्युच्यते पार्थ   न च तत्प्रेत्य नो इह ॥ १७-२ ८
ಅಶ್ರದ್ಧಯಾ ಹುತಂ ದತ್ತಂ    ತಪಸ್ತಪ್ತಂ ಕೃತಂ ಚ ಯತ್
ಅಸದಿತ್ಯುಚ್ಯತೇ ಪಾರ್ಥ    ನ ಚ ತತ್ಪ್ರೇತ್ಯ ನೋ ಇಹ 17.28
 
 
ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे
श्रीकृष्णार्जुनसंवादे श्रद्धात्रयविभागयोगो नाम सप्तदशोऽध्यायः
ಓಂ ತತ್ಸದಿತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾಸು ಉಪನಿಷತ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಯಾಂ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರೇ
ಶ್ರೀಕ್ರಷ್ಣರ್ಜುನ ಸಂವಾದೆ ಶ್ರದ್ದಾತ್ರಯವಿಭಾಗ ಯೊಗೊ ನಾಮ ಸಪ್ತದಶೋಧ್ಯಾಯಃ