ಅಧ್ಯಾಯ - ೦೪ [04]

 

श्रीमद्भगवद्गीता
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ
चतुर्थोऽध्यायः
ಚತುರ್ಥೊಧ್ಯಾಯಹಃ
ज्ञानकर्मसन्न्यासयोगः
ಜ್ಞಾನಕರ್ಮ ಸಂನ್ಯಾಸಯೊಗಃ

04-01
श्रीभगवानुवाच
इमं विवस्वते योगं   प्रोक्तवानहमव्ययम् ।
विवस्वान् मनवे प्राह   मनुरिक्ष्वाकवेऽब्रवीत् ॥ ४-१
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಇಮಂ ವಿವಸ್ವತೇ ಯೋಗಂ   ಪ್ರೋಕ್ತವಾನಹಮವ್ಯಯಮ್  
ವಿವಸ್ವಾನ್ ಮನವೇ ಪ್ರಾಹ   ಮನುರಿಕ್ಷ್ವಾಕವೇಬ್ರವೀತ್ 4.1
 
04-02
एवं परम्पराप्राप्तम्   इमं राजर्षयो विदुः ।
स कालेनेह महता   योगो नष्टः परन्तप ॥ ४-२
ಏವಂ ಪರಮ್ಪರಾಪ್ರಾಪ್ತಂ   ಇಮಂ ರಾಜರ್ಷಯೋ ವಿದುಃ
ಸ ಕಾಲೇನೇಹ ಮಹತಾ   ಯೋಗೋ ನಷ್ಟಃ ಪರನ್ತಪ 4.2
 
04-03
स एवायं मया तेऽद्य   योगः प्रोक्तः पुरातनः ।
भक्तोऽसि मे सखा चेति   रहस्यं ह्येतदुत्तमम् ॥ ४-३
ಸ ಏವಾಯಂ ಮಯಾ ತೇದ್ಯ   ಯೋಗಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಪುರಾತನಃ
ಭಕ್ತೋಸಿ ಮೇ ಸಖಾ ಚೇತಿ    ರಹಸ್ಯಂ ಹ್ಯೇತದುತ್ತಮಮ್ 4.3
 
04-04
अर्जुन  उवाच
अपरं भवतो जन्म   परं जन्म विवस्वतः ।
कथमेतद्विजानीयां   त्वमादौ प्रोक्तवानिति ॥ ४-४
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ  
ಅಪರಂ ಭವತೋ ಜನ್ಮ   ಪರಂ ಜನ್ಮ ವಿವಸ್ವತಃ
ಕಥಮೇತದ್ವಿಜಾನೀಯಾಂ   ತ್ವಮಾದೌ ಪ್ರೋಕ್ತವಾನಿತಿ 4.4
 
04-05
श्रीभगवानुवाच
बहूनि मे व्यतीतानि   जन्मानि तव चार्जुन ।
तान्यहं वेद सर्वाणि   न त्वं वेत्थ परन्तप ॥ ४-५
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಬಹೂನಿ ಮೇ ವ್ಯತೀತಾನಿ   ಜನ್ಮಾನಿ ತವ ಚಾರ್ಜುನ
ತಾನ್ಯಹಂ ವೇದ ಸರ್ವಾಣಿ   ನ ತ್ವಂ ವೇತ್ಥ ಪರನ್ತಪ 4.5
 
04-06
अजोऽपि सन्नव्ययात्मा   भूतानामीश्वरोऽपि सन् ।
प्रकृतिं स्वामधिष्ठाय   संभवाम्यात्ममायया ॥ ४-६
ಅಜೋಪಿ ಸನ್ನವ್ಯಯಾತ್ಮಾ   ಭೂತಾನಾಮೀಶ್ವರೋಪಿ ಸನ್
ಪ್ರಕೃತಿಂ ಸ್ವಾಮಧಿಷ್ಠಾಯ   ಸಂಭವಾಮ್ಯಾತ್ಮಮಾಯಯಾ 4.6
 
04-07
यदा यदा हि धर्मस्य   ग्लानिर्भवति भारत ।
अभ्युत्थानमधर्मस्य   तदात्मानं सृजाम्यहम् ॥ ४-७
ಯದಾ ಯದಾ ಹಿ ಧರ್ಮಸ್ಯ   ಗ್ಲಾನಿರ್ಭವತಿ ಭಾರತ
ಅಭ್ಯುತ್ಥಾನಮಧರ್ಮಸ್ಯ   ತದಾತ್ಮಾನಂ ಸೃಜಾಮ್ಯಹಮ್ 4.7
 
04-08
परित्राणाय साधूनां   विनाशाय च दुष्कृताम् ।
धर्मसंस्थापनार्थाय   संभवामि युगे युगे ॥ ४-८
ಪರಿತ್ರಾಣಾಯ ಸಾಧೂನಾಂ   ವಿನಾಶಾಯ ಚ ದುಷ್ಕೃತಾಮ್
ಧರ್ಮಸಂಸ್ಥಾಪನಾರ್ಥಾಯ   ಸಂಭವಾಮಿ ಯುಗೇ ಯುಗೇ 4.8
 
04-09
जन्म कर्म च मे दिव्यम्   एवं यो वेत्ति तत्त्वतः ।
त्यक्त्वा देहं पुनर्जन्म   नैति मामेति सोऽर्जुन ॥ ४-९
ಜನ್ಮ ಕರ್ಮ ಚ ಮೇ ದಿವ್ಯಮ್   ಏವಂ ಯೋ ವೇತ್ತಿ ತತ್ತ್ವತಃ
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದೇಹಂ ಪುನರ್ಜನ್ಮ   ನೈತಿ ಮಾಮೇತಿ ಸೋರ್ಜುನ 4.9
 
04-10
वीतरागभयक्रोधाः   मन्मया मामुपाश्रिताः ।
बहवो ज्ञानतपसा   पूता मद्भावमागताः ॥ ४-१०
ವೀತರಾಗಭಯಕ್ರೋಧಾಃ    ಮನ್ಮಯಾ ಮಾಮುಪಾಶ್ರಿತಾಃ
ಬಹವೋ ಜ್ಞಾನತಪಸಾ   ಪೂತಾ ಮದ್ಭಾವಮಾಗತಾಃ 4.10

04-11
ये यथा मां प्रपद्यन्ते   तांस्तथैव भजाम्यहम् ।
मम वर्त्मानुवर्तन्ते   मनुष्याः पार्थ सर्वशः ॥ ४-११
ಯೇ ಯಥಾ ಮಾಂ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ   ತಾಂಸ್ತಥೈವ ಭಜಾಮ್ಯಹಮ್
ಮಮ ವರ್ತ್ಮಾನುವರ್ತನ್ತೇ   ಮನುಷ್ಯಾಃ ಪಾರ್ಥ ಸರ್ವಶಃ 4.11
 
04-12
काङ्क्षन्तः कर्मणां सिद्धिं   यजन्त इह देवताः ।
क्षिप्रं हि मानुषे लोके   सिद्धिर्भवति कर्मजा ॥ ४-१२
ಕಾಙ್ಕ್ಷನ್ತಃ ಕರ್ಮಣಾಂ ಸಿದ್ಧಿಂ   ಯಜನ್ತ ಇಹ ದೇವತಾಃ
ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಹಿ ಮಾನುಷೇ ಲೋಕೇ   ಸಿದ್ಧಿರ್ಭವತಿ ಕರ್ಮಜಾ 4.12
 
04-13
चातुर्वर्ण्यं मया सृष्टं   गुणकर्मविभागशः ।
तस्य कर्तारमपि मां   विद्ध्यकर्तारमव्ययम् ॥ ४-१३
ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯಂ ಮಯಾ ಸೃಷ್ಟಂ   ಗುಣಕರ್ಮವಿಭಾಗಶಃ
ತಸ್ಯ ಕರ್ತಾರಮಪಿ ಮಾಂ   ವಿದ್ಧ್ಯಕರ್ತಾರಮವ್ಯಯಮ್ 4.13
 
04-14
न मां कर्माणि लिम्पन्ति   न मे कर्मफले स्पृहा ।
इति मां योऽभिजानाति   कर्मभिर्न स बध्यते ॥ ४-१४
ನ ಮಾಂ ಕರ್ಮಾಣಿ ಲಿಮ್ಪನ್ತಿ   ನ ಮೇ ಕರ್ಮಫಲೇ ಸ್ಪೃಹಾ
ಇತಿ ಮಾಂ ಯೋಭಿಜಾನಾತಿ   ಕರ್ಮಭಿರ್ನ ಸ ಬಧ್ಯತೇ 4.14
 
04-15
एवं ज्ञात्वा कृतं कर्म   पूर्वैरपि मुमुक्षुभिः ।
कुरु कर्मैव तस्मात्त्वं   पूर्वैः पूर्वतरं कृतम् ॥ ४-१५
ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ   ಪೂರ್ವೈರಪಿ ಮುಮುಕ್ಷುಭಿಃ
ಕುರು ಕರ್ಮೈವ ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ   ಪೂರ್ವೈಃ ಪೂರ್ವತರಂ ಕೃತಮ್ 4.15
 
04-16
किं कर्म किमकर्मेति   कवयोऽप्यत्र मोहिताः ।
तत्ते कर्म प्रवक्ष्यामि   यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ४-१६
ಕಿಂ ಕರ್ಮ ಕಿಮಕರ್ಮೇತಿ   ಕವಯೋಪ್ಯತ್ರ ಮೋಹಿತಾಃ
ತತ್ತೇ ಕರ್ಮ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ   ಯಜ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮೋಕ್ಷ್ಯಸೇಶುಭಾತ್ 4.16
 
04-17
कर्मणो ह्यपि बोद्धव्यं   बोद्धव्यं च विकर्मणः ।
अकर्मणश्च बोद्धव्यं   गहना कर्मणो गतिः ॥ ४-१७
ಕರ್ಮಣೋ ಹ್ಯಪಿ ಬೋದ್ಧವ್ಯಂ   ಬೋದ್ಧವ್ಯಂ ಚ ವಿಕರ್ಮಣಃ
ಅಕರ್ಮಣಶ್ಚ ಬೋದ್ಧವ್ಯಂ   ಗಹನಾ ಕರ್ಮಣೋ ಗತಿಃ 4.17
 
04-18
कर्मण्यकर्म यः पश्येत्   अकर्मणि च कर्म यः ।
स बुद्धिमान् मनुष्येषु   स युक्तः कृत्स्नकर्मकृत् ॥ ४-१८
ಕರ್ಮಣ್ಯಕರ್ಮ ಯಃ ಪಶ್ಯೇತ್   ಅಕರ್ಮಣಿ ಚ ಕರ್ಮ ಯಃ
ಸ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ಮನುಷ್ಯೇಷು    ಸ ಯುಕ್ತಃ ಕೃತ್ಸ್ನಕರ್ಮಕೃತ್ 4.18
 
04-19
यस्य सर्वे समारम्भाः   कामसङ्कल्पवर्जिताः ।
ज्ञानाग्निदग्धकर्माणं   तमाहुः पण्डितं बुधाः ॥ ४-१९
ಯಸ್ಯ ಸರ್ವೇ ಸಮಾರಮ್ಭಾಃ    ಕಾಮಸಙ್ಕಲ್ಪವರ್ಜಿತಾಃ
ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿದಗ್ಧಕರ್ಮಾಣಂ   ತಮಾಹುಃ ಪಣ್ಡಿತಂ ಬುಧಾಃ 4.19
 
04-20
त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं   नित्यतृप्तो निराश्रयः ।
कर्मण्यभिप्रवृत्तोऽपि   नैव किञ्चित्करोति सः ॥ ४-२०
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಕರ್ಮಫಲಾಸಙ್ಗಂ   ನಿತ್ಯತೃಪ್ತೋ ನಿರಾಶ್ರಯಃ
ಕರ್ಮಣ್ಯಭಿಪ್ರವೃತ್ತೋಪಿ   ನೈವ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಕರೋತಿ ಸಃ 4.20

04-21
निराशीर्यतचित्तात्मा   त्यक्तसर्वपरिग्रहः ।
शारीरं केवलं कर्म   कुर्वन्नाप्नोति किल्बिषम् ॥ ४-२१
ನಿರಾಶೀರ್ಯತಚಿತ್ತಾತ್ಮಾ   ತ್ಯಕ್ತಸರ್ವಪರಿಗ್ರಹಃ
ಶಾರೀರಂ ಕೇವಲಂ ಕರ್ಮ   ಕುರ್ವನ್ನಾಪ್ನೋತಿ ಕಿಲ್ಬಿಷಮ್ 4.21
 
04-22
यदृच्छालाभसन्तुष्टः   द्वन्द्वातीतो विमत्सरः ।
समः सिद्धावसिद्धौ च   कृत्वापि न निबध्यते ॥ ४-२२
ಯದೃಚ್ಛಾಲಾಭಸನ್ತುಷ್ಟಃ   ದ್ವನ್ದ್ವಾತೀತೋ ವಿಮತ್ಸರಃ
ಸಮಃ ಸಿದ್ಧಾವಸಿದ್ಧೌ ಚ   ಕೃತ್ವಾಪಿ ನ ನಿಬಧ್ಯತೇ 4.22
 
04-23
गतसङ्गस्य मुक्तस्य   ज्ञानावस्थितचेतसः ।
यज्ञायाचरतः कर्म   समग्रं प्रविलीयते ॥ ४-२३
ಗತಸಙ್ಗಸ್ಯ ಮುಕ್ತಸ್ಯ   ಜ್ಞಾನಾವಸ್ಥಿತಚೇತಸಃ
ಯಜ್ಞಾಯಾಚರತಃ ಕರ್ಮ   ಸಮಗ್ರಂ ಪ್ರವಿಲೀಯತೇ 4.23
 
04-24
ब्रह्मार्पणं ब्रह्महविः  ब्रह्माग्नौ ब्रह्मणा हुतम् ।
ब्रह्मैव तेन गन्तव्यं   ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥ ४-२४
ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಂ ಬ್ರಹ್ಮಹವಿಃ   ರ್ಬ್ರಹ್ಮಾಗ್ನೌ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಹುತಮ್
ಬ್ರಹ್ಮೈವ ತೇನ ಗನ್ತವ್ಯಂ   ಬ್ರಹ್ಮಕರ್ಮಸಮಾಧಿನಾ 4.24
 
04-25
दैवमेवापरे यज्ञं   योगिनः पर्युपासते ।
ब्रह्माग्नावपरे यज्ञं   यज्ञेनैवोपजुह्वति ॥ ४-२५
ದೈವಮೇವಾಪರೇ ಯಜ್ಞಂ   ಯೋಗಿನಃ ಪರ್ಯುಪಾಸತೇ
ಬ್ರಹ್ಮಾಗ್ನಾವಪರೇ ಯಜ್ಞಂ   ಯಜ್ಞೇನೈವೋಪಜುಹ್ವತಿ 4.25
 
04-26
श्रोत्रादीनीन्द्रियाण्यन्ये   संयमाग्निषु जुह्वति ।
शब्दादीन्विषयानन्य   इन्द्रियाग्निषु जुह्वति ॥ ४-२६
ಶ್ರೋತ್ರಾದೀನೀನ್ದ್ರಿಯಾಣ್ಯನ್ಯೇ   ಸಂಯಮಾಗ್ನಿಷು ಜುಹ್ವತಿ
ಶಬ್ದಾದೀನ್ವಿಷಯಾನನ್ಯ   ಇನ್ದ್ರಿಯಾಗ್ನಿಷು ಜುಹ್ವತಿ 4.26
 
04-27
सर्वाणीन्द्रियकर्माणि   प्राणकर्माणि चापरे ।
आत्मसंयमयोगाग्नौ   जुह्वति ज्ञानदीपिते ॥ ४-२७
ಸರ್ವಾಣೀನ್ದ್ರಿಯಕರ್ಮಾಣಿ   ಪ್ರಾಣಕರ್ಮಾಣಿ ಚಾಪರೇ
ಆತ್ಮಸಂಯಮಯೋಗಾಗ್ನೌ   ಜುಹ್ವತಿ ಜ್ಞಾನದೀಪಿತೇ 4.27
 
04-28
द्रव्ययज्ञास्तपोयज्ञाः   योगयज्ञास्तथापरे ।
स्वाध्यायज्ञानयज्ञाश्च   यतयः संशितव्रताः ॥ ४-२ ८
ದ್ರವ್ಯಯಜ್ಞಾಸ್ತಪೋಯಜ್ಞಾಃ    ಯೋಗಯಜ್ಞಾಸ್ತಥಾಪರೇ
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಜ್ಞಾನಯಜ್ಞಾಶ್ಚ   ಯತಯಃ ಸಂಶಿತವ್ರತಾಃ 4.28
 
04-29
अपाने जुह्वति प्राणं   प्राणेऽपानं तथाऽपरे ।
प्राणापानगती रुद्ध्वा   प्राणायामपरायणाः ॥ ४-२ ९
ಅಪಾನೇ ಜುಹ್ವತಿ ಪ್ರಾಣಂ   ಪ್ರಾಣೇಪಾನಂ ತಥಾಪರೇ
ಪ್ರಾಣಾಪಾನಗತೀ ರುದ್ಧ್ವಾ   ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಪರಾಯಣಾಃ 4.29
 
04-30
अपरे नियताहाराः   प्राणान्प्राणेषु जुह्वति ।
सर्वेऽप्येते यज्ञविदः   यज्ञक्षपितकल्मषाः ॥ ४-३०
ಅಪರೇ ನಿಯತಾಹಾರಾಃ    ಪ್ರಾಣಾನ್ಪ್ರಾಣೇಷು ಜುಹ್ವತಿ
ಸರ್ವೇಪ್ಯೇತೇ ಯಜ್ಞವಿದಃ   ಯಜ್ಞಕ್ಷಪಿತಕಲ್ಮಷಾಃ 4.30

04-31
यज्ञशिष्टामृतभुजः   यान्ति ब्रह्म सनातनम् ।
नायं लोकोऽस्त्ययज्ञस्य   कुतो़ऽन्यः कुरुसत्तम ॥ ४-३ १
ಯಜ್ಞಶಿಷ್ಟಾಮೃತಭುಜಃ   ಯಾನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಸನಾತನಮ್
ನಾಯಂ ಲೋಕೋಸ್ತ್ಯಯಜ್ಞಸ್ಯ   ಕುತೊನ್ಯಃ ಕುರುಸತ್ತಮ 4.31
 
04-32
एवं बहुविधा यज्ञाः   वितता ब्रह्मणो मुखे ।
कर्मजान्विद्धि तान्सर्वान्   एवं ज्ञात्वा विमोक्ष्यसे ॥ ४-३ २
ಏವಂ ಬಹುವಿಧಾ ಯಜ್ಞಾಃ   ವಿತತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮುಖೇ
ಕರ್ಮಜಾನ್ವಿದ್ಧಿ ತಾನ್ಸರ್ವಾನ್   ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಿಮೋಕ್ಷ್ಯಸೇ 4.32
 
04-33
श्रेयान्द्रव्यमयाद्यज्ञात्   ज्ञानयज्ञः परन्तप ।
सर्वं कर्माखिलं पार्थ   ज्ञाने परिसमाप्यते ॥ ४-३ ३
ಶ್ರೇಯಾನ್ದ್ರವ್ಯಮಯಾದ್ಯಜ್ಞಾತ್   ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞಃ ಪರನ್ತಪ
ಸರ್ವಂ ಕರ್ಮಾಖಿಲಂ ಪಾರ್ಥ   ಜ್ಞಾನೇ ಪರಿಸಮಾಪ್ಯತೇ 4.33
 
04-34
तद्विद्धि प्रणिपातेन   परिप्रश्नेन सेवया ।
उपदेक्ष्यन्ति ते ज्ञानं   ज्ञानिनस्तत्त्वदर्शिनः ॥ ४-३ ४
ತದ್ವಿದ್ಧಿ ಪ್ರಣಿಪಾತೇನ    ಪರಿಪ್ರಶ್ನೇನ ಸೇವಯಾ
ಉಪದೇಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ತೇ ಜ್ಞಾನಂ    ಜ್ಞಾನಿನಸ್ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿನಃ 4.34
 
04-35
यज्ज्ञात्वा न पुनर्मोहम्   एवं यास्यसि पाण्डव ।
येन भूतान्यशेषेण   द्रक्ष्यस्यात्मन्यथो मयि ॥ ४-३ ५
ಯಜ್-ಜ್ಞಾತ್ವಾ ನ ಪುನರ್ಮೋಹಮ್   ಏವಂ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಪಾಣ್ಡವ
ಯೇನ ಭೂತಾನ್ಯಶೇಷೇಣ    ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸ್ಯಾತ್ಮನ್ಯಥೋ ಮಯಿ 4.35
 
04-36
अपि चेदसि पापेभ्यः   सर्वेभ्यः पापकृत्तमः ।
सर्वं ज्ञानप्लवेनैव   वृजिनं सन्तरिष्यसि ॥ ४-३ ६
ಅಪಿ ಚೇದಸಿ ಪಾಪೇಭ್ಯಃ    ಸರ್ವೇಭ್ಯಃ ಪಾಪಕೃತ್ತಮಃ
ಸರ್ವಂ ಜ್ಞಾನಪ್ಲವೇನೈವ    ವೃಜಿನಂ ಸನ್ತರಿಷ್ಯಸಿ 4.36
 
04-37
यथैधांसि समिद्धोऽग्निः   भस्मसात्कुरुतेऽर्जुन ।
ज्ञानाग्निः सर्वकर्माणि   भस्मसात्कुरुते तथा ॥ ४-३ ७
ಯಥೈಧಾಂಸಿ ಸಮಿದ್ಧೋಗ್ನಿಃ   ರ್ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕುರುತೇರ್ಜುನ
ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ    ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕುರುತೇ ತಥಾ 4.37
 
04-38
न हि ज्ञानेन सदृशं   पवित्रमिह विद्यते ।
तत्स्वयं योगसंसिद्धः   कालेनात्मनि विन्दति ॥ ४-३ ८
ನ ಹಿ ಜ್ಞಾನೇನ ಸದೃಶಂ    ಪವಿತ್ರಮಿಹ ವಿದ್ಯತೇ
ತತ್ಸ್ವಯಂ ಯೋಗಸಂಸಿದ್ಧಃ    ಕಾಲೇನಾತ್ಮನಿ ವಿನ್ದತಿ 4.38
 
04-39
श्रद्धावाँल्लभते ज्ञानं   तत्परः संयतेन्द्रियः ।
ज्ञानं लब्ध्वा परां शान्तिम्   अचिरेणाधिगच्छति ॥ ४-३ ९
ಶ್ರದ್ಧಾವಾಲ್ಲಭತೇ ಜ್ಞಾನಂ    ತತ್ಪರಃ ಸಂಯತೇನ್ದ್ರಿಯಃ
ಜ್ಞಾನಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪರಾಂ ಶಾನ್ತಿಮ್   ಅಚಿರೇಣಾಧಿಗಚ್ಛತಿ 4.39
 
04-40
अज्ञश्चाश्रद्दधानश्च   संशयात्मा विनश्यति ।
नायं लोकोऽस्ति न परः   न सुखं संशयात्मनः ॥ ४- ४ ०
ಅಜ್ಞಶ್ಚಾಶ್ರದ್ದಧಾನಶ್ಚ    ಸಂಶಯಾತ್ಮಾ ವಿನಶ್ಯತಿ
ನಾಯಂ ಲೋಕೋಸ್ತಿ ನ ಪರಃ    ನ ಸುಖಂ ಸಂಶಯಾತ್ಮನಃ 4.40

04-41
योगसंन्यस्तकर्माणं   ज्ञानसंछिन्नसंशयम् ।
आत्मवन्तं न कर्माणि   निबध्नन्ति धनञ्जय ॥ ४- ४ १
ಯೋಗಸಂನ್ಯಸ್ತಕರ್ಮಾಣಂ    ಜ್ಞಾನಸಂಛಿನ್ನಸಂಶಯಮ್
ಆತ್ಮವನ್ತಂ ನ ಕರ್ಮಾಣಿ    ನಿಬಧ್ನನ್ತಿ ಧನಞ್ಜಯ 4.41
 
04-42
तस्मादज्ञानसंभूतं   हृत्स्थं ज्ञानासिनाऽत्मनः ।
छित्त्वैनं संशयं योगम्   आतिष्ठोत्तिष्ठ भारत ॥ ४- ४ २
ತಸ್ಮಾದಜ್ಞಾನಸಂಭೂತಂ    ಹೃತ್ಸ್ಥಂ ಜ್ಞಾನಾಸಿನಾತ್ಮನಃ
ಛಿತ್ತ್ವೈನಂ ಸಂಶಯಂ ಯೋಗಮ್   ಆತಿಷ್ಠೋತ್ತಿಷ್ಠ ಭಾರತ 4.42
 
 
ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे
श्रीकृष्णार्जुनसंवादे ज्ञानकर्मसन्न्यासयोगो नाम तृतीयोऽध्यायः
ಓಂ ತತ್ಸದಿತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾಸು ಉಪನಿಷತ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಯಾಂ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರೇ
ಶ್ರೀಕ್ರಷ್ಣರ್ಜುನ ಸಂವಾದೆ ಜ್ಞಾನಕರ್ಮ ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗೊ ನಾಮ ತೃತೀಯೊಧ್ಯಾಯಹಃ