ಅಧ್ಯಾಯ - ೧೧ [11]

 
श्रीमद्भगवद्गीता
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ
एकादशोऽध्यायः
ಏಕದಶೋಧ್ಯಾಯಃ
विश्वरूपदर्शनयोगः
ವಿಶ್ವರೂಪದರ್ಶನಯೊಗಃ

11-01
अर्जुन  उवाच
मदनुग्रहाय परमम्   गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम् ।
यत्त्वयोक्तं वचस्तेन   मोहोऽयं विगतो मम ॥ ११-१
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಮದನುಗ್ರಹಾಯ ಪರಮಮ್    ಗುಹ್ಯಮಧ್ಯಾತ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಮ್
ಯತ್ತ್ವಯೋಕ್ತಂ ವಚಸ್ತೇನ    ಮೋಹೋಯಂ ವಿಗತೋ ಮಮ 11.1
 
11-02
भवाप्ययौ हि भूतानाम्   श्रुतौ विस्तरशो मया ।
त्वत्तः कमलपत्राक्ष   माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥ ११-२
ಭವಾಪ್ಯಯೌ ಹಿ ಭೂತಾನಾಮ್    ಶ್ರುತೌ ವಿಸ್ತರಶೋ ಮಯಾ
ತ್ವತ್ತಃ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷ    ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮಪಿ ಚಾವ್ಯಯಮ್ 11.2
 
11-03
एवमेतद्यथात्थ त्वम्   आत्मानं परमेश्वर ।
द्रष्टुमिच्छामि ते रूपम्   ऐश्वरं पुरुषोत्तम ॥ ११-३
ಏವಮೇತದ್ಯಥಾತ್ಥ ತ್ವಮ್    ಆತ್ಮಾನಂ ಪರಮೇಶ್ವರ
ದ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ತೇ ರೂಪಮ್   ಐಶ್ವರಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮ 11.3
 
11-04
मन्यसे यदि तच्छक्यम्   मया द्रष्टुमिति प्रभो ।
योगेश्वर ततो मे त्वम्   दर्शयाऽत्मानमव्ययम् ॥ ११-४
ಮನ್ಯಸೇ ಯದಿ ತಚ್ಛಕ್ಯಮ್    ಮಯಾ ದ್ರಷ್ಟುಮಿತಿ ಪ್ರಭೋ
ಯೋಗೇಶ್ವರ ತತೋ ಮೇ ತ್ವಮ್    ದರ್ಶಯಾತ್ಮಾನಮವ್ಯಯಮ್ 11.4
 
11-05
श्रीभगवानुवाच
पश्य मे पार्थ रूपाणि   शतशोऽथ सहस्रशः ।
नानाविधानि दिव्यानि   नानावर्णाकृतीनि च ॥ ११-५
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಪಶ್ಯ ಮೇ ಪಾರ್ಥ ರೂಪಾಣಿ    ಶತಶೋಥ ಸಹಸ್ರಶಃ
ನಾನಾವಿಧಾನಿ ದಿವ್ಯಾನಿ    ನಾನಾವರ್ಣಾಕೃತೀನಿ ಚ 11.5
 
11-06
पश्यादित्यान्वसून्रुद्रान्    अश्विनौ मरुतस्तथा ।
बहून्यदृष्टपूर्वाणि   पश्याऽश्चर्याणि भारत ॥ ११-६
ಪಶ್ಯಾದಿತ್ಯಾನ್ವಸೂನ್ರುದ್ರಾನ್   ಅಶ್ವಿನೌ ಮರುತಸ್ತಥಾ
ಬಹೂನ್ಯದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಾಣಿ    ಪಶ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯಾಣಿ ಭಾರತ 11.6
 
11-07
इहैकस्थं जगत्कृत्स्नम्   पश्याद्य सचराचरम् ।
मम देहे गुडाकेश   यच्चान्यद्द्रष्टुमिच्छसि ॥ ११-७
ಇಹೈಕಸ್ಥಂ ಜಗತ್ಕೃತ್ಸ್ನಮ್    ಪಶ್ಯಾದ್ಯ ಸಚರಾಚರಮ್
ಮಮ ದೇಹೇ ಗುಡಾಕೇಶ    ಯಚ್ಚಾನ್ಯದ್ದ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛಸಿ 11.7
 
11-08
न तु मां शक्यसे द्रष्टुम्   अनेनैव स्वचक्षुषा ।
दिव्यं ददामि ते चक्षुः   पश्य मे योगमैश्वरम् ॥ ११-८
ನ ತು ಮಾಂ ಶಕ್ಯಸೇ ದ್ರಷ್ಟುಮ್   ಅನೇನೈವ ಸ್ವಚಕ್ಷುಷಾ
ದಿವ್ಯಂ ದದಾಮಿ ತೇ ಚಕ್ಷುಃ    ಪಶ್ಯ ಮೇ ಯೋಗಮೈಶ್ವರಮ್ 11.8
 
11-09
सञ्जय उवाच
एवमुक्त्वा ततो राजन्   महायोगेश्वरो हरिः ।
दर्शयामास पार्थाय   परमं रूपमैश्वरम् ॥ ११-९
ಸಞ್ಜಯ ಉವಾಚ
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ರಾಜನ್   ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರೋ ಹರಿಃ
ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಪಾರ್ಥಾಯ    ಪರಮಂ ರೂಪಮೈಶ್ವರಮ್ 11.9
 
11-10
अनेकवक्त्रनयनम्   अनेकाद्भुतदर्शनम् ।
अनेकदिव्याभरणम्   दिव्यानेकोद्यतायुधम् ॥ ११-१०
ಅನೇಕವಕ್ತ್ರನಯನಮ್   ಅನೇಕಾದ್ಭುತದರ್ಶನಮ್
ಅನೇಕದಿವ್ಯಾಭರಣಮ್    ದಿವ್ಯಾನೇಕೋದ್ಯತಾಯುಧಮ್ 11.10
 
11-11
दिव्यमाल्याम्बरधरम्   दिव्यगन्धानुलेपनम् ।
सर्वाश्चर्यमयं देवम्   अनन्तं विश्वतोमुखम् ॥ ११-११
ದಿವ್ಯಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರಧರಮ್    ದಿವ್ಯಗನ್ಧಾನುಲೇಪನಮ್
ಸರ್ವಾಶ್ಚರ್ಯಮಯಂ ದೇವಮ್   ಅನನ್ತಂ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಮ್ 11.11
 
11-12
दिवि सूर्यसहस्रस्य   भवेद्युगपदुत्थिता ।
यदि भाः सदृशी सा स्यात्   भासस्तस्य महात्मनः ॥ ११-१२
ದಿವಿ ಸೂರ್ಯಸಹಸ್ರಸ್ಯ    ಭವೇದ್ಯುಗಪದುತ್ಥಿತಾ
ಯದಿ ಭಾಃ ಸದೃಶೀ ಸಾ ಸ್ಯಾತ್   ಭಾಸಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ 11.12
 
11-13
तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नम्   प्रविभक्तमनेकधा ।
अपश्यद्देवदेवस्य   शरीरे पाण्डवस्तदा ॥ ११-१३
ತತ್ರೈಕಸ್ಥಂ ಜಗತ್ಕೃತ್ಸ್ನಮ್   ಪ್ರವಿಭಕ್ತಮನೇಕಧಾ
ಅಪಶ್ಯದ್ದೇವದೇವಸ್ಯ    ಶರೀರೇ ಪಾಣ್ಡವಸ್ತದಾ 11.13
 
11-14
ततः स विस्मयाविष्टः   हृष्टरोमा धनञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवम्   कृताञ्जलिरभाषत ॥ ११-१४
ತತಃ ಸ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟಃ   ಹೃಷ್ಟರೋಮಾ ಧನಞ್ಜಯಃ
ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ದೇವಮ್    ಕೃತಾಞ್ಜಲಿರಭಾಷತ 11.14
 
11-15
अर्जुन  उवाच
पश्यामि देवांस्तव देव देहे   सर्वांस्तथा भूतविशेषसङ्घान् ।
ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थम्   मृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान् ॥ ११-१५
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಪಶ್ಯಾಮಿ ದೇವಾಂಸ್ತವ ದೇವ ದೇಹೇ   ಸರ್ವಾಂಸ್ತಥಾ ಭೂತವಿಶೇಷಸಙ್ಘಾನ್
ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮೀಶಂ ಕಮಲಾಸನಸ್ಥಮ್   ಮೃಷೀಂಶ್ಚ ಸರ್ವಾನುರಗಾಂಶ್ಚ ದಿವ್ಯಾನ್ 11.15

11-16
अनेकबाहूदरवक्त्रनेत्रम्   पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् ।
नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिम्   पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप ॥ ११-१६
ಅನೇಕಬಾಹೂದರವಕ್ತ್ರನೇತ್ರಮ್   ಪಶ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಸರ್ವತೋನನ್ತರೂಪಮ್
ನಾನ್ತಂ ನ ಮಧ್ಯಂ ನ ಪುನಸ್ತವಾದಿಮ್   ಪಶ್ಯಾಮಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ವಿಶ್ವರೂಪ 11.16
 
11-17
किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च   तेजोराशिं सर्वतोदीप्तिमन्तम् ।
पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्तात्   द्दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेयम् ॥ ११-१७
ಕಿರೀಟಿನಂ ಗದಿನಂ ಚಕ್ರಿಣಂ ಚ   ತೇಜೋರಾಶಿಂ ಸರ್ವತೋದೀಪ್ತಿಮನ್ತಮ್
ಪಶ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ದುರ್ನಿರೀಕ್ಷ್ಯಂ ಸಮನ್ತಾತ್   ದ್ದೀಪ್ತಾನಲಾರ್ಕದ್ಯುತಿಮಪ್ರಮೇಯಮ್ 11.17
 
11-18
त्वमक्षरं परमं वेदितव्यम्   त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता   सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे ॥ ११-१८
ತ್ವಮಕ್ಷರಂ ಪರಮಂ ವೇದಿತವ್ಯಮ್   ತ್ವಮಸ್ಯ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಪರಂ ನಿಧಾನಮ್
ತ್ವಮವ್ಯಯಃ ಶಾಶ್ವತಧರ್ಮಗೋಪ್ತಾ   ಸನಾತನಸ್ತ್ವಂ ಪುರುಷೋ ಮತೋ ಮೇ 11.18
 
11-19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्यम्   अनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रम्   स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥ ११-१९
ಅನಾದಿಮಧ್ಯಾನ್ತಮನನ್ತವೀರ್ಯಮ್   ಅನನ್ತಬಾಹುಂ ಶಶಿಸೂರ್ಯನೇತ್ರಮ್
ಪಶ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ದೀಪ್ತಹುತಾಶವಕ್ತ್ರಮ್   ಸ್ವತೇಜಸಾ ವಿಶ್ವಮಿದಂ ತಪನ್ತಮ್ 11.19
 
11-20
द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि   व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वाः ।
दृष्ट्वाऽद्भुतं रूपमुग्रं तवेदम्   लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन् ॥ ११-२०
ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವ್ಯೋರಿದಮನ್ತರಂ ಹಿ   ವ್ಯಾಪ್ತಂ ತ್ವಯೈಕೇನ ದಿಶಶ್ಚ ಸರ್ವಾಃ
ದೃಷ್ಟ್ವಾದ್ಭುತಂ ರೂಪಮುಗ್ರಂ ತವೇದಮ್   ಲೋಕತ್ರಯಂ ಪ್ರವ್ಯಥಿತಂ ಮಹಾತ್ಮನ್ 11.20
 
11-21
अमी हि त्वां सुरसङ्घा विशन्ति   केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणन्ति ।
स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः   स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः ॥ ११-२१
ಅಮೀ ಹಿ ತ್ವಾಂ ಸುರಸಙ್ಘಾ ವಿಶನ್ತಿ   ಕೇಚಿದ್ಭೀತಾಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯೋ ಗೃಣನ್ತಿ
ಸ್ವಸ್ತೀತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಮಹರ್ಷಿಸಿದ್ಧಸಙ್ಘಾಃ   ಸ್ತುವನ್ತಿ ತ್ವಾಂ ಸ್ತುತಿಭಿಃ ಪುಷ್ಕಲಾಭಿಃ 11.21
 
11-22
रुद्रादित्या वसवो ये च साध्याः   विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च ।
गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घाः  वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे ॥ ११-२२
ರುದ್ರಾದಿತ್ಯಾ ವಸವೋ ಯೇ ಚ ಸಾಧ್ಯಾಃ   ವಿಶ್ವೇಶ್ವಿನೌ ಮರುತಶ್ಚೋಷ್ಮಪಾಶ್ಚ
ಗನ್ಧರ್ವಯಕ್ಷಾಸುರಸಿದ್ಧಸಙ್ಘಾಃ   ವೀಕ್ಷನ್ತೇ ತ್ವಾಂ ವಿಸ್ಮಿತಾಶ್ಚೈವ ಸರ್ವೇ 11.22
 
11-23
रूपं महत्ते बहुवक्त्रनेत्रम्   महाबाहो बहुबाहूरुपादम् ।
बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालम्   दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाऽहम् ॥ ११-२३
ರೂಪಂ ಮಹತ್ತೇ ಬಹುವಕ್ತ್ರನೇತ್ರಮ್   ಮಹಾಬಾಹೋ ಬಹುಬಾಹೂರುಪಾದಮ್
ಬಹೂದರಂ ಬಹುದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಮ್   ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಲೋಕಾಃ ಪ್ರವ್ಯಥಿತಾಸ್ತಥಾಹಮ್ 11.23
 
11-24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णम्   व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा   धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥ ११-२४
ನಭಃಸ್ಪೃಶಂ ದೀಪ್ತಮನೇಕವರ್ಣಮ್   ವ್ಯಾತ್ತಾನನಂ ದೀಪ್ತವಿಶಾಲನೇತ್ರಮ್
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹಿ ತ್ವಾಂ ಪ್ರವ್ಯಥಿತಾನ್ತರಾತ್ಮಾ   ಧೃತಿಂ ನ ವಿನ್ದಾಮಿ ಶಮಂ ಚ ವಿಷ್ಣೋ 11.24
 
11-25
दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि   दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि ।
दिशो न जाने न लभे च शर्म   प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ११-२५
ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಾನಿ ಚ ತೇ ಮುಖಾನಿ   ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ಕಾಲಾನಲಸನ್ನಿಭಾನಿ
ದಿಶೋ ನ ಜಾನೇ ನ ಲಭೇ ಚ ಶರ್ಮ   ಪ್ರಸೀದ ದೇವೇಶ ಜಗನ್ನಿವಾಸ 11.25
 
11-26
अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः   सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः ।
भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथाऽसौ   सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः ॥ ११-२६
ಅಮೀ ಚ ತ್ವಾಂ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರಾಃ   ಸರ್ವೇ ಸಹೈವಾವನಿಪಾಲಸಙ್ಘೈಃ
ಭೀಷ್ಮೋ ದ್ರೋಣಃ ಸೂತಪುತ್ರಸ್ತಥಾಸೌ   ಸಹಾಸ್ಮದೀಯೈರಪಿ ಯೋಧಮುಖ್ಯೈಃ 11.26
 
11-27
वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति   दंष्ट्राकरालानि भयानकानि ।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु   संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥ ११-२७
ವಕ್ತ್ರಾಣಿ ತೇ ತ್ವರಮಾಣಾ ವಿಶನ್ತಿ   ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಾನಿ ಭಯಾನಕಾನಿ
ಕೇಚಿದ್ವಿಲಗ್ನಾ ದಶನಾನ್ತರೇಷು   ಸಂದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಚೂರ್ಣಿತೈರುತ್ತಮಾಙ್ಗೈಃ 11.27
 
11-28
यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगाः   समुद्रमेवाभिमुखाः द्रवन्ति ।
तथा तवामी नरलोकवीराः   विशन्ति वक्त्राण्यभिविज्वलन्ति ॥ ११-२ ८
ಯಥಾ ನದೀನಾಂ ಬಹವೋಮ್ಬುವೇಗಾಃ   ಸಮುದ್ರಮೇವಾಭಿಮುಖಾಃ ದ್ರವನ್ತಿ
ತಥಾ ತವಾಮೀ ನರಲೋಕವೀರಾಃ   ವಿಶನ್ತಿ ವಕ್ತ್ರಾಣ್ಯಭಿವಿಜ್ವಲನ್ತಿ 11.28
 
11-29
यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतङ्गाः   विशन्ति नाशाय समृद्धवेगाः ।
तथैव नाशाय विशन्ति लोकाः   स्तवापि वक्त्राणि समृद्धवेगाः ॥ ११-२ ९
ಯಥಾ ಪ್ರದೀಪ್ತಂ ಜ್ವಲನಂ ಪತಙ್ಗಾಃ   ವಿಶನ್ತಿ ನಾಶಾಯ ಸಮೃದ್ಧವೇಗಾಃ
ತಥೈವ ನಾಶಾಯ ವಿಶನ್ತಿ ಲೋಕಾಃ   ಸ್ತವಾಪಿ ವಕ್ತ್ರಾಣಿ ಸಮೃದ್ಧವೇಗಾಃ 11.29
 

11-30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्तात्   लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रम्   भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥ ११-३०
ಲೇಲಿಹ್ಯಸೇ ಗ್ರಸಮಾನಃ ಸಮನ್ತಾತ್   ಲ್ಲೋಕಾನ್ಸಮಗ್ರಾನ್ವದನೈರ್ಜ್ವಲದ್ಭಿಃ
ತೇಜೋಭಿರಾಪೂರ್ಯ ಜಗತ್ಸಮಗ್ರಮ್   ಭಾಸಸ್ತವೋಗ್ರಾಃ ಪ್ರತಪನ್ತಿ ವಿಷ್ಣೋ 11.30

11-31
आख्याहि मे को भवानुग्ररूपः   नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद ।
विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यम्   न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम् ॥ ११-३ १
ಆಖ್ಯಾಹಿ ಮೇ ಕೋ ಭವಾನುಗ್ರರೂಪಃ   ನಮೋಸ್ತು ತೇ ದೇವವರ ಪ್ರಸೀದ
ವಿಜ್ಞಾತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಭವನ್ತಮಾದ್ಯಮ್   ನ ಹಿ ಪ್ರಜಾನಾಮಿ ತವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಮ್ 11.31
 
11-32
श्रीभगवानुवाच
कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृध्दः   लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः ।
ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे   येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥ ११-३ २
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಕಾಲೋಸ್ಮಿ ಲೋಕಕ್ಷಯಕೃತ್ಪ್ರವೃದ್ಧಃ   ಲೋಕಾನ್ಸಮಾಹರ್ತುಮಿಹ ಪ್ರವೃತ್ತಃ
ಋತೇಪಿ ತ್ವಾಂ ನ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸರ್ವೇ   ಯೇವಸ್ಥಿತಾಃ ಪ್ರತ್ಯನೀಕೇಷು ಯೋಧಾಃ 11.32
 
11-33
तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व   जित्वा शत्रून् भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम् ।
मयैवैते निहताः पूर्वमेव   निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥ ११-३ ३
ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮುತ್ತಿಷ್ಠ ಯಶೋ ಲಭಸ್ವ   ಜಿತ್ವಾ ಶತ್ರೂನ್ ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ರಾಜ್ಯಂ ಸಮೃದ್ಧಮ್
ಮಯೈವೈತೇ ನಿಹತಾಃ ಪೂರ್ವಮೇವ   ನಿಮಿತ್ತಮಾತ್ರಂ ಭವ ಸವ್ಯಸಾಚಿನ್ 11.33
 
11-34
द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च   कर्णं तथाऽन्यानपि योधवीरान् ।
मया हतांस्त्वं जहि मा व्यथिष्ठाः   युध्यस्व जेतासि रणे सपत्नान् ॥ ११-३ ४
ದ್ರೋಣಂ ಚ ಭೀಷ್ಮಂ ಚ ಜಯದ್ರಥಂ ಚ   ಕರ್ಣಂ ತಥಾನ್ಯಾನಪಿ ಯೋಧವೀರಾನ್
ಮಯಾ ಹತಾಂಸ್ತ್ವಂ ಜಹಿ ಮಾ ವ್ಯಥಿಷ್ಠಾಃ   ಯುಧ್ಯಸ್ವ ಜೇತಾಸಿ ರಣೇ ಸಪತ್ನಾನ್ 11.34
 
11-35
सञ्जय उवाच
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य   कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी ।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णम्   सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥ ११-३ ५
ಸಞ್ಜಯ ಉವಾಚ
ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚನಂ ಕೇಶವಸ್ಯ   ಕೃತಾಞ್ಜಲಿರ್ವೇಪಮಾನಃ ಕಿರೀಟೀ
ನಮಸ್ಕೃತ್ವಾ ಭೂಯ ಏವಾಹ ಕೃಷ್ಣಮ್   ಸಗದ್ಗದಂ ಭೀತಭೀತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ 11.35
 
11-36
अर्जुन  उवाच
स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या   जगत् प्रहृष्यत्यनुरज्यते च ।
रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति   सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ॥ ११-३ ६
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಸ್ಥಾನೇ ಹೃಷೀಕೇಶ ತವ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ಯಾ   ಜಗತ್ ಪ್ರಹೃಷ್ಯತ್ಯನುರಜ್ಯತೇ ಚ
ರಕ್ಷಾಂಸಿ ಭೀತಾನಿ ದಿಶೋ ದ್ರವನ್ತಿ   ಸರ್ವೇ ನಮಸ್ಯನ್ತಿ ಚ ಸಿದ್ಧಸಙ್ಘಾಃ 11.36
 
11-37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन्   गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे ।
अनन्त देवेश जगन्निवास   त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥ ११-३ ७
ಕಸ್ಮಾಚ್ಚ ತೇ ನ ನಮೇರನ್ಮಹಾತ್ಮನ್   ಗರೀಯಸೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಪ್ಯಾದಿಕರ್ತ್ರೇ
ಅನನ್ತ ದೇವೇಶ ಜಗನ್ನಿವಾಸ   ತ್ವಮಕ್ಷರಂ ಸದಸತ್ತತ್ಪರಂ ಯತ್ 11.37
 
11-38
त्वमादिदेवः पुरुषः पुराणः   स्त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
वेत्तासि वेद्यं च परं च धाम   त्वया ततं विश्वमनन्तरूप ॥ ११-३ ८
ತ್ವಮಾದಿದೇವಃ ಪುರುಷಃ ಪುರಾಣಃ   ಸ್ತ್ವಮಸ್ಯ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಪರಂ ನಿಧಾನಮ್
ವೇತ್ತಾಸಿ ವೇದ್ಯಂ ಚ ಪರಂ ಚ ಧಾಮ   ತ್ವಯಾ ತತಂ ವಿಶ್ವಮನನ್ತರೂಪ 11.38
 
11-39
वायुर्यमोऽग्निर्वरुणः शशाङ्कः   प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च ।
नमो नमस्तेऽस्तु सहस्रकृत्वः   पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते ॥ ११-३ ९
ವಾಯುರ್ಯಮೋಗ್ನಿರ್ವರುಣಃ ಶಶಾಙ್ಕಃ   ಪ್ರಜಾಪತಿಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಶ್ಚ
ನಮೋ ನಮಸ್ತೇಸ್ತು ಸಹಸ್ರಕೃತ್ವಃ   ಪುನಶ್ಚ ಭೂಯೋಪಿ ನಮೋ ನಮಸ್ತೇ 11.39
 
11-40
नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते   नमोऽस्तु ते सर्वत एव सर्व ।
अनन्तवीर्यामितविक्रमस्त्वम्   सर्वं समाप्नोषि ततोऽसि सर्वः ॥ ११- ४ ०
ನಮಃ ಪುರಸ್ತಾದಥ ಪೃಷ್ಠತಸ್ತೇ   ನಮೋಸ್ತು ತೇ ಸರ್ವತ ಏವ ಸರ್ವ
ಅನನ್ತವೀರ್ಯಾಮಿತವಿಕ್ರಮಸ್ತ್ವಮ್   ಸರ್ವಂ ಸಮಾಪ್ನೋಷಿ ತತೋಸಿ ಸರ್ವಃ 11.40
 
11-41
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तम्   हे कृष्ण हे यादव हे सखेति ।
अजानता महिमानं तवेदम्   मया प्रमादात्प्रणयेन वापि ॥ ११- ४ १
ಸಖೇತಿ ಮತ್ವಾ ಪ್ರಸಭಂ ಯದುಕ್ತಮ್   ಹೇ ಕೃಷ್ಣ ಹೇ ಯಾದವ ಹೇ ಸಖೇತಿ
ಅಜಾನತಾ ಮಹಿಮಾನಂ ತವೇದಮ್   ಮಯಾ ಪ್ರಮಾದಾತ್ಪ್ರಣಯೇನ ವಾಪಿ 11.41
 
11-42
यच्चावहासार्थमसत्कृतोऽसि   विहारशय्यासनभोजनेषु ।
एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षम्   तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम् ॥ ११- ४ २
ಯಚ್ಚಾವಹಾಸಾರ್ಥಮಸತ್ಕೃತೋಸಿ   ವಿಹಾರಶಯ್ಯಾಸನಭೋಜನೇಷು
ಏಕೋಥವಾಪ್ಯಚ್ಯುತ ತತ್ಸಮಕ್ಷಮ್   ತತ್ಕ್ಷಾಮಯೇ ತ್ವಾಮಹಮಪ್ರಮೇಯಮ್ 11.42
 
11-43
पितासि लोकस्य चराचरस्य   त्वमस्य पूज्यश्च गुरुर्गरीयान् ।
न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यः   लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभाव ॥ ११- ४ ३
ಪಿತಾಸಿ ಲೋಕಸ್ಯ ಚರಾಚರಸ್ಯ   ತ್ವಮಸ್ಯ ಪೂಜ್ಯಶ್ಚ ಗುರುರ್ಗರೀಯಾನ್
ನ ತ್ವತ್ಸಮೋಸ್ತ್ಯಭ್ಯಧಿಕಃ ಕುತೋನ್ಯಃ   ಲೋಕತ್ರಯೇಪ್ಯಪ್ರತಿಮಪ್ರಭಾವ 11.43
 
11-44
तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायम्   प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् ।
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः   प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम् ॥ ११- ४ ४
ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಣಮ್ಯ ಪ್ರಣಿಧಾಯ ಕಾಯಮ್   ಪ್ರಸಾದಯೇ ತ್ವಾಮಹಮೀಶಮೀಡ್ಯಮ್
ಪಿತೇವ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಸಖೇವ ಸಖ್ಯುಃ   ಪ್ರಿಯಃ ಪ್ರಿಯಾಯಾರ್ಹಸಿ ದೇವ ಸೋಢುಮ್ 11.44
 
11-45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा   भयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।
तदेव मे दर्शय देव रूपम्   प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ११- ४ ५
ಅದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಂ ಹೃಷಿತೋಸ್ಮಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ   ಭಯೇನ ಚ ಪ್ರವ್ಯಥಿತಂ ಮನೋ ಮೇ
ತದೇವ ಮೇ ದರ್ಶಯ ದೇವ ರೂಪಮ್   ಪ್ರಸೀದ ದೇವೇಶ ಜಗನ್ನಿವಾಸ 11.45

11-46
किरीटिनं गदिनं चक्रहस्तम्   मिच्छामि त्वां द्रष्टुमहं तथैव ।
तेनैव रूपेण चतुर्भुजेन   सहस्रबाहो भव विश्वमूर्ते ॥ ११- ४ ६
ಕಿರೀಟಿನಂ ಗದಿನಂ ಚಕ್ರಹಸ್ತಮ್   ಮಿಚ್ಛಾಮಿ ತ್ವಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಮಹಂ ತಥೈವ
ತೇನೈವ ರೂಪೇಣ ಚತುರ್ಭುಜೇನ   ಸಹಸ್ರಬಾಹೋ ಭವ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ 11.46
 
11-47
श्रीभगवानुवाच
मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदम्   रूपं परं दर्शितमात्मयोगात् ।
तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यम्   यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ॥ ११- ४ ७
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಮಯಾ ಪ್ರಸನ್ನೇನ ತವಾರ್ಜುನೇದಮ್   ರೂಪಂ ಪರಂ ದರ್ಶಿತಮಾತ್ಮಯೋಗಾತ್
ತೇಜೋಮಯಂ ವಿಶ್ವಮನನ್ತಮಾದ್ಯಮ್   ಯನ್ಮೇ ತ್ವದನ್ಯೇನ ನ ದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಮ್ 11.47
 
11-48
न वेदयज्ञाध्ययनैर्न दानैः   न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रैः ।
एवंरूपः शक्य अहं नृलोके   द्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर ॥ ११- ४ ८
ನ ವೇದಯಜ್ಞಾಧ್ಯಯನೈರ್ನ ದಾನೈಃ   ನ ಚ ಕ್ರಿಯಾಭಿರ್ನ ತಪೋಭಿರುಗ್ರೈಃ
ಏವಂರೂಪಃ ಶಕ್ಯ ಅಹಂ ನೃಲೋಕೇ   ದ್ರಷ್ಟುಂ ತ್ವದನ್ಯೇನ ಕುರುಪ್ರವೀರ 11.48
 
11-49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावः   दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वम्   तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥ ११- ४ ९
ಮಾ ತೇ ವ್ಯಥಾ ಮಾ ಚ ವಿಮೂಢಭಾವಃ   ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರೂಪಂ ಘೋರಮೀದೃಙ್ಮಮೇದಮ್
ವ್ಯಪೇತಭೀಃ ಪ್ರೀತಮನಾಃ ಪುನಸ್ತ್ವಮ್   ತದೇವ ಮೇ ರೂಪಮಿದಂ ಪ್ರಪಶ್ಯ 11.49
 
11-50
सञ्जय उवाच
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा  स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः ।
आश्वासयामास च भीतमेनम्  भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥ ११- ५०
ಸಞ್ಜಯ ಉವಾಚ
ಇತ್ಯರ್ಜುನಂ ವಾಸುದೇವಸ್ತಥೋಕ್ತ್ವಾ   ಸ್ವಕಂ ರೂಪಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಭೂಯಃ
ಆಶ್ವಾಸಯಾಮಾಸ ಚ ಭೀತಮೇನಮ್   ಭೂತ್ವಾ ಪುನಃ ಸೌಮ್ಯವಪುರ್ಮಹಾತ್ಮಾ 11.50
 
11-51
अर्जुन  उवाच
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपम्   तवसौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः   सचेताः प्रकृतिं गतः ॥ ११- ५१
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ದೃಷ್ಟ್ವೇದಂ ಮಾನುಷಂ ರೂಪಮ್    ತವಸೌಮ್ಯಂ ಜನಾರ್ದನ
ಇದಾನೀಮಸ್ಮಿ ಸಂವೃತ್ತಃ    ಸಚೇತಾಃ ಪ್ರಕೃತಿಂ ಗತಃ 11.51
 
11-52
श्रीभगवानुवाच
सुदुर्दर्शमिदं रूपम्   दृष्टवानसि यन्मम ।
देवा अप्यस्य रूपस्य   नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ११- ५२
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಸುದುರ್ದರ್ಶಮಿದಂ ರೂಪಮ್    ದೃಷ್ಟವಾನಸಿ ಯನ್ಮಮ
ದೇವಾ ಅಪ್ಯಸ್ಯ ರೂಪಸ್ಯ    ನಿತ್ಯಂ ದರ್ಶನಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣಃ 11.52
 
11-53
नाहं वेदैर्न तपसा   न दानेन न चेज्यया ।
शक्य एवंविधो द्रष्टुम्   दृष्टवानसि मां यथा ॥ ११- ५३
ನಾಹಂ ವೇದೈರ್ನ ತಪಸಾ    ನ ದಾನೇನ ನ ಚೇಜ್ಯಯಾ
ಶಕ್ಯ ಏವಂವಿಧೋ ದ್ರಷ್ಟುಮ್    ದೃಷ್ಟವಾನಸಿ ಮಾಂ ಯಥಾ 11.53
 
11-54
भक्त्या त्वनन्यया शक्यः   अहमेवंविधोऽर्जुन ।
ज्ञातुं दृष्टुं च तत्त्वेन   प्रवेष्टुं च परंतप ॥ ११- ५४
ಭಕ್ತ್ಯಾ ತ್ವನನ್ಯಯಾ ಶಕ್ಯಃ   ಅ ಹಮೇವಂವಿಧೋರ್ಜುನ
ಜ್ಞಾತುಂ ದೃಷ್ಟುಂ ಚ ತತ್ತ್ವೇನ    ಪ್ರವೇಷ್ಟುಂ ಚ ಪರಂತಪ 11.54
 
11-55
मत्कर्मकृन्मत्परमः   मद्भक्तः सङ्गवर्जितः ।
निर्वैरः सर्वभूतेषु   यः स मामेति पाण्डव ॥ ११- ५५
ಮತ್ಕರ್ಮಕೃನ್ಮತ್ಪರಮಃ    ಮದ್ಭಕ್ತಃ ಸಙ್ಗವರ್ಜಿತಃ
ನಿರ್ವೈರಃ ಸರ್ವಭೂತೇಷು    ಯಃ ಸ ಮಾಮೇತಿ ಪಾಣ್ಡವ 11.55
 
 
ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे
श्रीकृष्णार्जुनसंवादे विश्वरूपदर्शनयोगो नाम एकादशोऽध्यायः
ಓಂ ತತ್ಸದಿತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾಸು ಉಪನಿಷತ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಯಾಂ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರೇ
ಶ್ರೀಕ್ರಷ್ಣರ್ಜುನ ಸಂವಾದೆ ವಿಶ್ವರೂಪದರ್ಶನ ಯೊಗೊ ನಾಮ ಏಕದಶೋಧ್ಯಾಯಃ