ಅಧ್ಯಾಯ - ೦೧ [01]

 श्रीमद्भगवद्गीता
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ

प्रथमोऽध्यायः
ಪ್ರಥಮೊಧ್ಯಾಯಹಃ
अर्जुनविषादयोगः
ಅರ್ಜುನವಿಷಾದಯೊಗಃ

01-01
धृतराष्ट्र उवाच
धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे   समवेता युयुत्सव: ।
मामकाः पाणडवाश्चैव   किमकुर्वत सञ्जय ॥ १-१
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಉವಾಚ  
ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರೇ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ   ಸಮವೇತಾ ಯುಯುತ್ಸವಃ
ಮಾಮಕಾಃ ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚೈವ   ಕಿಮಕುರ್ವತ ಸಞ್ಜಯ 1.1
 
01-02
सञ्जय उवाच
दृष्ट्वा तु पाण्डवानीकम्   व्यूढं दुर्योधनस्तदा ।
आचार्यमुपसङ्गम्य   राजा वचनमब्रवीत् ॥ १-२
ಸಞ್ಜಯ ಉವಾಚ
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ಪಾಣ್ಡವಾನೀಕಮ್   ವ್ಯೂಢಂ ದುರ್ಯೋಧನಸ್ತದಾ
ಆಚಾರ್ಯಮುಪಸಙ್ಗಮ್ಯ   ರಾಜಾ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ 1.2
 
01-03
पश्यैतां पाण्डुपुत्राणाम्   आचार्य महतीं चमूम् ।
व्यूढां द्रुपदपुत्रेण   तव शिश्येण धीमता ॥ १-३
ಪಶ್ಯೈತಾಂ ಪಾಣ್ಡುಪುತ್ರಾಣಾಮ್   ಆಚಾರ್ಯ ಮಹತೀಂ ಚಮೂಮ್
ವ್ಯೂಢಾಂ ದ್ರುಪದಪುತ್ರೇಣ   ತವ ಶಿಷ್ಯೇಣ ಧೀಮತಾ 1.3
 
01-04
अत्र शूरा महेश्वासाः   भीमार्जुनसमा युधि ।
युयुधानो विराटश्च   द्रुपदश्च महारथः ॥ १-४
ಅತ್ರ ಶೂರಾ ಮಹೇಶ್ವಾಸಾಃ   ಭೀಮಾರ್ಜುನಸಮಾ ಯುಧಿ
ಯುಯುಧಾನೋ ವಿರಾಟಶ್ಚ   ದ್ರುಪದಶ್ಚ ಮಹಾರಥಃ 1.4
 
01-05
धृष्टकेतुश्चेकितानः   काशिराजश्च वीर्यवान् ।
पुरुजित्कुन्तिभोजश्च   शैब्यश्च नरपुङ्गवः ॥ १-५
ಧೃಷ್ಟಕೇತುಶ್ಚೇಕಿತಾನಃ   ಕಾಶಿರಾಜಶ್ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಪುರುಜಿತ್ಕುನ್ತಿಭೋಜಶ್ಚ   ಶೈಬ್ಯಶ್ಚ ನರಪುಙ್ಗವಃ 1.5
 
01-06
युधामन्युश्च विक्रान्तः   उत्तमौजाश्च वीर्यवान् ।
सौभद्रो द्रौपदेयाश्च   सर्व एव महारथाः ॥ १-६
ಯುಧಾಮನ್ಯುಶ್ಚ ವಿಕ್ರಾನ್ತಃ   ಉತ್ತಮೌಜಾಶ್ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಸೌಭದ್ರೋ ದ್ರೌಪದೇಯಾಶ್ಚ  ಸರ್ವ ಏವ ಮಹಾರಥಾಃ 1.6
 
01-07
अस्माकं तु विशिष्टा ये   तान्निबोध द्विजोत्तम ।
नायका मम सैन्यस्य   सञ्ज्ञार्थं तान्ब्रवीमि ते ॥ १-७
ಅಸ್ಮಾಕಂ ತು ವಿಶಿಷ್ಟಾ ಯೇ   ತಾನ್ನಿಬೋಧ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ನಾಯಕಾ ಮಮ ಸೈನ್ಯಸ್ಯ   ಸಂಜ್ಞಾರ್ಥಂ ತಾನ್ಬ್ರವೀಮಿ ತೇ 1.7
 
01-08
भवान्भीष्मश्च कर्णश्च   कृपश्च समितिञ्जयः ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च   सौमदत्तिस्तथैव च ॥ १-८
ಭವಾನ್ಭೀಷ್ಮಶ್ಚ ಕರ್ಣಶ್ಚ   ಕೃಪಶ್ಚ ಸಮಿತಿಞ್ಜಯಃ
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮಾ ವಿಕರ್ಣಶ್ಚ   ಸೌಮದತ್ತಿಸ್ತಥೈವ ಚ  1.8
 
ಇನ್ನೊಂದು ಆವೃತ್ತಿ
भवान्भीष्मश्च कर्णश्च   कृपश्च समितिञ्जयः ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च   सौमदत्तिर्जयद्रतः ॥ १-८
ಭವಾನ್ಭೀಷ್ಮಶ್ಚ ಕರ್ಣಶ್ಚ   ಕೃಪಶ್ಚ ಸಮಿತಿಞ್ಜಯಃ
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮಾ ವಿಕರ್ಣಶ್ಚ   ಸೌಮದತ್ತಿರ್ಜಯದ್ರತಃ 1.8
 
01-09
अन्ये च बहवः शूराः   मदर्थे त्यक्त्तजीविताः ।
नानाशस्त्रप्रहरणाः   सर्वे युद्धविशारदाः ॥ १-९
ಅನ್ಯೇ ಚ ಬಹವಃ ಶೂರಾಃ   ಮದರ್ಥೇ ತ್ಯಕ್ತಜೀವಿತಾಃ
ನಾನಾಶಸ್ತ್ರಪ್ರಹರಣಾಃ   ಸರ್ವೇ ಯುದ್ಧವಿಶಾರದಾಃ 1.9
 
01-10
अपर्याप्तं तदस्माकम्   बलं भीष्माभिरक्षितम् ।
पर्याप्तं त्विदमेतेषाम्   बलं भीमाभिरक्षितम् ॥ १-१०
ಅಪರ್ಯಾಪ್ತಂ ತದಸ್ಮಾಕಮ್   ಬಲಂ ಭೀಷ್ಮಾಭಿರಕ್ಷಿತಮ್
ಪರ್ಯಾಪ್ತಂ ತ್ವಿದಮೇತೇಷಾಮ್   ಬಲಂ ಭೀಮಾಭಿರಕ್ಷಿತಮ್ 1.10

 
01-11
अयनेषु च सर्वेषु   यथाभागमवस्थिताः ।
भीष्ममेवाभिरक्षन्तु   भवन्तः सर्व एव हि ॥ १-११
ಅಯನೇಷು ಚ ಸರ್ವೇಷು   ಯಥಾಭಾಗಮವಸ್ಥಿತಾಃ
ಭೀಷ್ಮಮೇವಾಭಿರಕ್ಷನ್ತು   ಭವನ್ತಃ ಸರ್ವ ಏವ ಹಿ 1.11
 
01-12
तस्य सञ्जनयन्हर्षम्   कुरुवृध्दः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः   शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ १-१२
ತಸ್ಯ ಸಂಜನಯನ್ಹರ್ಷಮ್   ಕುರುವೃದ್ಧಃ ಪಿತಾಮಹಃ
ಸಿಂಹನಾದಂ ವಿನದ್ಯೋಚ್ಚೈಃ   ಶಙ್ಖಂ ದಧ್ಮೌ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ 1.12 
 
01-13
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च   पणवानकगोमुखाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त   स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ १-१३
ತತಃ ಶಙ್ಖಾಶ್ಚ ಭೇರ್ಯಶ್ಚ   ಪಣವಾನಕಗೋಮುಖಾಃ
ಸಹಸೈವಾಭ್ಯಹನ್ಯನ್ತ   ಸ ಶಬ್ದಸ್ತುಮುಲೋಭವತ್ 1.13
 
01-14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते   महति स्यन्दने स्थिथौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव   दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥ १-१४
ತತಃ ಶ್ವೇತೈರ್ಹಯೈರ್ಯುಕ್ತೆ  ಮಹತಿ ಸ್ಯನ್ದನೆ ಸ್ಥಿತೌ
ಮಾಧವಃ ಪಾಣ್ಡವಶ್ಚೈವ   ದಿವ್ಯೌ ಶಙ್ಖೌ ಪ್ರದಧ್ಮತುಃ 1.14
 
01-15
पाञ्चजन्यं हृषीकेशः   देवदत्तं धनञ्जयः ।
पौण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खम्   भीमकर्मा वृकोदर: ॥ १-१५
ಪಾಞ್ಚಜನ್ಯಂ ಹೃಷೀಕೇಶಃ   ದೇವದತ್ತಂ ಧನಂಜಯಃ
ಪೌಣ್ಡ್ರಂ ದಧ್ಮೌ ಮಹಾಶಙ್ಖಮ್   ಭೀಮಕರ್ಮಾ ವೃಕೋದರಃ 1.15
 
01-16
अनन्तविजयं राजा   कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च   सुघोषमणिपुष्पकौ ॥ १-१६
ಅನನ್ತವಿಜಯಂ ರಾಜಾ   ಕುನ್ತೀಪುತ್ರೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ
ನಕುಲಃ ಸಹದೇವಶ್ಚ   ಸುಘೋಷಮಣಿಪುಷ್ಪಕೌ 1.16
 
01-17
काश्यश्च परमेष्वासः   शिखण्डी च महारथः ।
धृष्टद्युम्नो विराटश्च   सात्यकिश्चापराजितः ॥ १-१७
ಕಾಶ್ಯಶ್ಚ ಪರಮೇಷ್ವಾಸಃ   ಶಿಖಣ್ಡೀ ಚ ಮಹಾರಥಃ
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನೋ ವಿರಾಟಶ್ಚ   ಸಾತ್ಯಕಿಶ್ಚಾಪರಾಜಿತಃ 1.17
 
01-18
द्रुपदो द्रौपदेयाश्च   सर्वशः पृथिवीपते ।
सौभद्रश्च महाबाहुः   शङ्खान्दध्मुः पृथक् पृथक् ॥ १-१८
ದ್ರುಪದೋ ದ್ರೌಪದೇಯಾಶ್ಚ   ಸರ್ವಶಃ ಪೃಥಿವೀಪತೇ
ಸೌಭದ್ರಶ್ಚ ಮಹಾಬಾಹುಃ   ಶಙ್ಖಾನ್ದಧ್ಮುಃ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ 1.18
 
01-19
स घोषो धार्तराष्ट्राणाम्   हृदयानि व्यदारयत् ।
नभश्च पृथिवीं चैव   तुमुलो व्यनुनादयन् ॥ १-१९
ಸ ಘೋಷೋ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾಣಾಮ್   ಹೃದಯಾನಿ ವ್ಯದಾರಯತ್
ನಭಶ್ಚ ಪೃಥಿವೀಂ ಚೈವ   ತುಮುಲೋ ವ್ಯನುನಾದಯನ್ 1.19
 
01-20
अथ व्यवस्थितान्दृष्ट्वा   धार्तराष्ट्रान् कपिध्वज: ।
प्रवृत्ते शस्त्रसम्पाते   धनुरुद्यम्य पाण्डवः ॥ १-२०
ಅಥ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ   ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾನ್  ಕಪಿಧ್ವಜಃ
ಪ್ರವೃತ್ತೇ ಶಸ್ತ್ರಸಂಪಾತೇ   ಧನುರುದ್ಯಮ್ಯ ಪಾಣ್ಡವಃ 1.20

01-21
हृषीकेशं तदा वाक्यम्   इदमाह महीपते ।
अर्जुन  उवाच
सेनयोरुभयोर्मध्ये   रथं स्थापय मेऽच्युत ॥ १-२१
ಹೃಷೀಕೇಶಂ ತದಾ ವಾಕ್ಯಮ್   ಇದಮಾಹ ಮಹೀಪತೇ
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಸೇನಯೋರುಭಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ   ರಥಂ ಸ್ಥಾಪಯ ಮೇಚ್ಯುತ 1.21
 
01-22
यावदेतान्निरिक्षेऽहम्   योद्धुकामानवस्थितान् ।
कैर्मया सह योध्दव्यम्   अस्मिन् रणसमुध्यमे ॥ १-२२
ಯಾವದೇತಾನ್ನಿರೀಕ್ಷೇಹಮ್    ಯೋದ್ಧುಕಾಮಾನವಸ್ಥಿತಾನ್
ಕೈರ್ಮಯಾ ಸಹ ಯೋದ್ಧವ್ಯಮ್   ಅಸ್ಮಿನ್ ರಣಸಮುದ್ಯಮೇ 1.22
 
01-23
योत्स्यमानानवेक्षेऽहम्   य एतेऽत्र समागताः ।
धार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेः   युद्धे प्रियचिकीर्षवः ॥ १-२३
ಯೋತ್ಸ್ಯಮಾನಾನವೇಕ್ಷೇಹಮ್   ಯ ಏತೇತ್ರ ಸಮಾಗತಾಃ
ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ದುರ್ಬುದ್ದೆಃ   ಯುದ್ದೆ ಪ್ರಿಯಚಿಕೀರ್ಷವಃ 1.23

01-24
सञ्जय उवाच
एवमुक्तो हृषीकेशः   गुडाकेशेन भारत ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये   स्थापयित्वा रथोत्तमम् ॥ १-२४
ಸಞ್ಜಯ ಉವಾಚ
ಏವಮುಕ್ತೋ ಹೃಷೀಕೇಶಃ   ಗುಡಾಕೇಶೇನ ಭಾರತ
ಸೇನಯೋರುಭಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ   ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ರಥೋತ್ತಮಮ್1.24
 
01-25
भीष्मद्रोणप्रमुखतः   सर्वेषां च महीक्षिताम् ।
उवाच पार्थ पश्यैतान्   समवेतान्कुरूनिति ॥ १-२५
ಭೀಷ್ಮದ್ರೋಣಪ್ರಮುಖತಃ   ಸರ್ವೇಷಾಂ ಚ ಮಹೀಕ್ಷಿತಾಮ್
ಉವಾಚ ಪಾರ್ಥ ಪಶ್ಯೈತಾನ್   ಸಮವೇತಾನ್ಕುರೂನಿತಿ 1.25
 
01-26
तत्रापश्यत्स्थितान् पार्थः   पितॄनथ पितामहान् ।
आचार्यान्मातुलान्भ्रातॄन्   पुत्रान् पौत्रान्सखींस्तथा ॥ १-२६
ತತ್ರಾಪಶ್ಯತ್ಸ್ಥಿತಾನ್ಪಾರ್ಥಃ   ಪಿತೃನಥ ಪಿತಾಮಹಾನ್
ಆಚಾರ್ಯಾನ್ಮಾತುಲಾನ್ಭ್ರಾತೃನ್   ಪುತ್ರಾನ್ ಪೌತ್ತ್ರಾನ್ಸಖೀಂಸ್ತಥಾ 1.26
 
01-27
श्वशुरान्सुहृदश्चैव   सेनयोरुभयोरपि ।
तान्समीक्ष्य स कौन्तेयः   सर्वान्बन्धूनवस्थितान् ॥ १-२७
ಶ್ವಶುರಾನ್ಸುಹೃದಶ್ಚೈವ   ಸೇನಯೋರುಭಯೋರಪಿ
ತಾನ್ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಸ ಕೌನ್ತೇಯಃ   ಸರ್ವಾನ್ಬನ್ಧೂನವಸ್ಥಿತಾನ್ 1.27
 
01-28
कृपया परयाविष्टः   विषीदन्निदमब्रवीत् ।
अर्जुन उवाच
दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण   युयुत्सुं समुपस्थितम् ॥ १-२ ८
ಕೃಪಯಾ ಪರಯಾವಿಷ್ಟಃ   ವಿಷೀದನ್ನಿದಮಬ್ರವೀತ್
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ದೃಷ್ಟ್ವೇಮಂ ಸ್ವಜನಂ ಕೃಷ್ಣ   ಯುಯುತ್ಸುಂ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಮ್ 1.28
 
01-29
सीदन्ति मम गात्राणि   मुखं च परिशुष्यति ।
वेपथुश्च शरीरे मे   रोमहर्षश्च जायते ॥ १-२ ९
ಸೀದನ್ತಿ ಮಮ ಗಾತ್ರಾಣಿ   ಮುಖಂ ಚ ಪರಿಶುಷ್ಯತಿ
ವೇಪಥುಶ್ಚ ಶರೀರೇ ಮೇ   ರೋಮಹರ್ಷಶ್ಚ ಜಾಯತೇ 1.29
 
01-30
गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्   त्वक्चैव परिदह्यते ।
न च शक्नोम्यवस्थातुम्   भ्रमतीव च मे मनः ॥ १-३०
ಗಾಣ್ಡೀವಂ ಸ್ರಂಸತೇ ಹಸ್ತಾತ್   ತ್ವಕ್ಚೈವ ಪರಿದಹ್ಯತೇ
ನ ಚ ಶಕ್ನೋಮ್ಯವಸ್ಥಾತುಮ್   ಭ್ರಮತೀವ ಚ ಮೇ ಮನಃ 1.30

01-31
निमित्तानि च पश्यामि   विपरीतानि केशव ।
न च श्रेयोऽनुपश्यामि   हत्वा स्वजनमाहवे ॥ १-३ १
ನಿಮಿತ್ತಾನಿ ಚ ಪಶ್ಯಾಮಿ   ವಿಪರೀತಾನಿ ಕೇಶವ
ನ ಚ ಶ್ರೇಯೋನುಪಶ್ಯಾಮಿ   ಹತ್ವಾ ಸ್ವಜನಮಾಹವೇ 1.31
 
01-32
न काङ्क्षे विजयं कृष्ण   न च राज्यं सुखानि च ।
किं नो राज्येन गोविन्द   किं भोगैर्जीवितेन वा ॥ १-३ २
ನ ಕಾಙ್ಕ್ಷೇ ವಿಜಯಂ ಕೃಷ್ಣ   ನ ಚ ರಾಜ್ಯಂ ಸುಖಾನಿ ಚ
ಕಿಂ ನೋ ರಾಜ್ಯೇನ ಗೋವಿನ್ದ   ಕಿಂ ಭೋಗೈರ್ಜೀವಿತೇನ ವಾ 1.32
 
01-33
येषामर्थे काङ्क्षितं नः   राज्यं भोगाः सुखानि च ।
त इमेऽवस्थिता युद्धे   प्राणांस्त्यक्त्व धनानि च ॥ १-३ ३
ಯೇಷಾಮರ್ಥೇ ಕಾಙ್ಕ್ಷಿತಂ ನಃ   ರಾಜ್ಯಂ ಭೋಗಾಃ ಸುಖಾನಿ ಚ
ತ ಇಮೇವಸ್ಥಿತಾ ಯುದ್ಧೇ   ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಧನಾನಿ ಚ 1.33
 
0134
आचार्याः पितरः पुत्राः   तथैव च पितामहाः ।
मातुलाः श्वशुराः पौत्राः   श्यालाः सम्बन्धिनस्तथा ॥ १-३ ४
ಆಚಾರ್ಯಾಃ ಪಿತರಃ ಪುತ್ರಾಃ   ತಥೈವ ಚ ಪಿತಾಮಹಾಃ
ಮಾತುಲಾಃ ಶ್ಚಶುರಾಃ ಪೌತ್ರಾಃ   ಶ್ಯಾಲಾಃ ಸಮ್ಬನ್ಧಿನಸ್ತಥಾ 1.34
 
01-35
एतान्न हन्तुमिच्छामि   घ्नतोऽपि मधुसूदन ।
अपि त्रैलोक्यराज्यस्य   हेतोः किं नु महीकृते ॥ १-३ ५
ಏತಾನ್ನ ಹನ್ತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ   ಘ್ನತೋಪಿ ಮಧುಸೂದನ
ಅಪಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯರಾಜ್ಯಸ್ಯ   ಹೇತೋಃ ಕಿಂ ನು ಮಹೀಕೃತೇ 1.35
 
01-36
निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः   का प्रीतिः स्याज्जनार्दन ।
पापमेवाश्रयेदस्मान्   हत्वैतानाततायिनः ॥ १-३ ६
ನಿಹತ್ಯ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾನ್ನಃ   ಕಾ ಪ್ರೀತಿಃ ಸ್ಯಾಜ್ಜನಾರ್ದನ
ಪಾಪಮೇವಾಶ್ರಯೇದಸ್ಮಾನ್   ಹತ್ವೈತಾನಾತತಾಯಿನಃ 1.36
 
01-37
तस्मान्नार्हा वयं हन्तुम्   धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा   सुखिनः स्याम माधव ॥ १-३ ७
ತಸ್ಮಾನ್ನಾರ್ಹಾ ವಯಂ ಹನ್ತುಮ್   ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾನ್ಸ್ವಬಾನ್ಧವಾನ್
ಸ್ವಜನಂ ಹಿ ಕಥಂ ಹತ್ವಾ   ಸುಖಿನಃ ಸ್ಯಾಮ ಮಾಧವ 1.37
 
01-38
यद्यप्येते न पश्यन्ति   लोभोपहतचेतसः ।
कुलक्षयकृतं दोषम्   मित्रद्रोहे च पातकम् ॥ १-३ ८
ಯದ್ಯಪ್ಯೇತೇ ನ ಪಶ್ಯನ್ತಿ   ಲೋಭೋಪಹತಚೇತಸಃ
ಕುಲಕ್ಷಯಕೃತಂ ದೋಷಮ್   ಮಿತ್ರದ್ರೋಹೇ ಚ ಪಾತಕಮ್ 1.38
 
01-39
कथं न ज्ञेयमस्माभिः   पापादस्मान्निवर्तितुम् ।
कुलक्षयकृतं दोषम्   प्रपश्यद्भिर्जनार्दन ॥ १-३ ९
ಕಥಂ ನ ಜ್ಞೇಯಮಸ್ಮಾಭಿಃ   ಪಾಪಾದಸ್ಮಾನ್ನಿವರ್ತಿತುಮ್
ಕುಲಕ್ಷಯಕೃತಂ ದೋಷಮ್   ಪ್ರಪಶ್ಯದ್ಭಿರ್ಜನಾರ್ದನ 1.39

01-40
कुलक्षये प्रणश्यन्ति   कुलधर्माः सनातनाः ।
धर्मे नष्टे कुलं कृत्स्नम्   अधर्मोऽभिभवत्युत ॥ १- ४ ०
ಕುಲಕ್ಷಯೇ ಪ್ರಣಶ್ಯನ್ತಿ   ಕುಲಧರ್ಮಾಃ ಸನಾತನಾಃ
ಧರ್ಮೇ ನಷ್ಟೇ ಕುಲಂ ಕೃತ್ಸ್ನಮ್   ಅಧರ್ಮೋಭಿಭವತ್ಯುತ 1.40

 
01-41
अधर्माभिभवात्कृष्ण   प्रदुष्यन्ति कुलस्त्रियः ।
स्त्रीषु दुष्टासु वार्ष्णेय   जायते  वर्णसङ्करः ॥ १- ४ १
ಅಧರ್ಮಾಭಿಭವಾತ್ಕೃಷ್ಣ   ಪ್ರದುಷ್ಯನ್ತಿ ಕುಲಸ್ತ್ರಿಯಃ
ಸ್ತ್ರೀಷು ದುಷ್ಟಾಸು ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ   ಜಾಯತೇ ವರ್ಣಸಙ್ಕರಃ 1.41
 
01-42
सङ्करो नरकायैव   कुलघ्नानां कुलस्य च ।
पतन्ति पितरो ह्येषाम्   लुप्तपिण्डोदकक्रियाः ॥ १- ४ २
ಸಙ್ಕರೋ ನರಕಾಯೈವ   ಕುಲಘ್ನಾನಾಂ ಕುಲಸ್ಯ ಚ
ಪತನ್ತಿ ಪಿತರೋ ಹ್ಯೇಷಾಮ್   ಲುಪ್ತಪಿಣ್ಡೋದಕಕ್ರಿಯಾಃ 1.42
 
01-43
दोषैरेतैः कुलघ्नानाम्   वर्णसङ्करकारकैः ।
उत्साद्यन्ते जातिधर्माः   कुलधर्माश्च शाश्वताः ॥ १- ४ ३
ದೋಷೈರೇತೈಃ ಕುಲಘ್ನಾನಾಮ್   ವರ್ಣಸಙ್ಕರಕಾರಕೈಃ
ಉತ್ಸಾದ್ಯನ್ತೇ ಜಾತಿಧರ್ಮಾಃ   ಕುಲಧರ್ಮಾಶ್ಚ ಶಾಶ್ವತಾಃ 1.43
 
01-44
उत्सन्नकुलधर्माणाम्   मनुष्याणां जनार्दन ।
नरकेऽनियतं वासः   भवतीत्यनुशुश्रुम ॥ १- ४ ४
ಉತ್ಸನ್ನಕುಲಧರ್ಮಾಣಾಮ್   ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಜನಾರ್ದನ
ನರಕೇನಿಯತಂ ವಾಸಃ   ಭವತೀತ್ಯನುಶುಶ್ರುಮ 1.44
 
01-45
अहो बत महत्पापम्   कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन   हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥ १- ४ ५
ಅಹೋ ಬತ ಮಹತ್ಪಾಪಮ್   ಕರ್ತುಂ ವ್ಯವಸಿತಾ ವಯಮ್
ಯದ್ರಾಜ್ಯಸುಖಲೋಭೇನ   ಹನ್ತುಂ ಸ್ವಜನಮುದ್ಯತಾಃ 1.45
 
01-46
यदि मामप्रतीकारम्   अशस्त्रं शस्त्रपाणयः ।
धार्तराष्ट्रा रणे हन्युः   तन्मे क्षेमतरं भवेत् ॥ १- ४ ६
ಯದಿ ಮಾಮಪ್ರತೀಕಾರಮ್   ಅಶಸ್ತ್ರಂ ಶಸ್ತ್ರಪಾಣಯಃ
ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾ ರಣೇ ಹನ್ಯುಃ   ತನ್ಮೇ ಕ್ಷೇಮತರಂ ಭವೇತ್ 1.46
 
01-47
सञ्जय उवाच
एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये   रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापम्   शोकसंविग्नमानसः ॥ १- ४ ७
ಸಞ್ಜಯ ಉವಾಚ
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾರ್ಜುನಃ ಸಂಖ್ಯೇ   ರಥೋಪಸ್ಥ ಉಪಾವಿಶತ್
ವಿಸೃಜ್ಯ ಸಶರಂ ಚಾಪಮ್   ಶೋಕಸಂವಿಗ್ನಮಾನಸಃ 1.47
 

ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे
श्रीकृष्णार्जुनसंवादे अर्जुनविषादयोगो नाम प्रथमोऽध्यायः
ಓಂ ತತ್ಸದಿತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾಸು 

ಉಪನಿಷತ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಯಾಂ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರೇ

ಶ್ರೀಕ್ರಷ್ಣರ್ಜುನ ಸಂವಾದೆ ಅರ್ಜುನವಿಶಾದ ಯೊಗೊ ನಾಮ ಪ್ರಥಮೊಧ್ಯಾಯಹಃ