ಅಧ್ಯಾಯ - ೦೩ [03]

 
श्रीमद्भगवद्गीता
ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾ
तृतीयोऽध्यायः
ತೃತೀಯೊಧ್ಯಾಯಹಃ
कर्मयोगः
ಕರ್ಮಯೊಗಃ

03-01
अर्जुन  उवाच
ज्यायसी चेत्कर्मणस्ते   मता बुद्धिर्जनार्दन ।
तत्किं कर्मणि घोरे माम्   नियोजयसि केशव ॥ ३-१
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಜ್ಯಾಯಸೀ ಚೇತ್ಕರ್ಮಣಸ್ತೇ   ಮತಾ ಬುದ್ಧಿರ್ಜನಾರ್ದನ
ತತ್ಕಿಂ ಕರ್ಮಣಿ ಘೋರೇ ಮಾಮ್   ನಿಯೋಜಯಸಿ ಕೇಶವ 3.1

03-02
व्यामिश्रेणेव वाक्येन   बुद्धिं मोहयसीव मे ।
तदेकं वद निश्चित्य   येन श्रेयोऽहमाप्नुयाम् ॥ ३-२
ವ್ಯಾಮಿಶ್ರೇಣೇವ ವಾಕ್ಯೇನ   ಬುದ್ಧಿಂ ಮೋಹಯಸೀವ ಮೇ
ತದೇಕಂ ವದ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ   ಯೇನ ಶ್ರೇಯೋಹಮಾಪ್ನುಯಾಮ್ 3.2
 
03-03
श्रीभगवानुवाच
लोकेऽस्मिन्द्विविधा निष्ठा   पुरा प्रोक्ता मयानघ ।
ज्ञानयोगेन सांख्यानां   कर्मयोगेन योगिनाम् ॥ ३-३
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಲೋಕೇಸ್ಮಿನ್ದ್ವಿವಿಧಾ ನಿಷ್ಠಾ   ಪುರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಮಯಾನಘ
ಜ್ಞಾನಯೋಗೇನ ಸಾಂಖ್ಯಾನಾಂ   ಕರ್ಮಯೋಗೇನ ಯೋಗಿನಾಮ್ 3.3
 
03-04
न कर्मणामनारम्भात्  नैष्कर्म्यं पुरुषोऽश्नुते ।
न च संन्यसनादेव   सिद्धिं समधिगच्छति ॥ ३-४
ನ ಕರ್ಮಣಾಮನಾರಮ್ಭಾತ್   ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯಂ ಪುರುಷೋಶ್ನುತೇ
ನ ಚ ಸಂನ್ಯಸನಾದೇವ   ಸಿದ್ಧಿಂ ಸಮಧಿಗಚ್ಛತಿ 3.4
 
03-05
न हि कश्चित्क्षणमपि   जातु तिष्ठत्यकर्मकृत् ।
कार्यते ह्यवशः कर्म   सर्वः प्रकृतिजैर्गुणैः ॥ ३-५
ನ ಹಿ ಕಶ್ಚಿತ್ ಕ್ಷಣಮಪಿ   ಜಾತು ತಿಷ್ಠತ್ಯಕರ್ಮಕೃತ್
ಕಾರ್ಯತೇ ಹ್ಯವಶಃ ಕರ್ಮ   ಸರ್ವಃ ಪ್ರಕೃತಿಜೈರ್ಗುಣೈಃ 3.5

03-06
कर्मेन्द्रियाणि संयम्य   य आस्ते मनसा स्मरन् ।
इन्द्रियार्थान्विमूढात्मा   मिथ्याचारः स उच्यते ॥ ३-६
ಕರ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಸಂಯಮ್ಯ   ಯ ಆಸ್ತೇ ಮನಸಾ ಸ್ಮರನ್
ಇನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥಾನ್ವಿಮೂಢಾತ್ಮಾ   ಮಿಥ್ಯಾಚಾರಃ ಸ ಉಚ್ಯತೇ 3.6
 
03-07
यस्त्विन्द्रियाणि मनसा   नियम्यारभतेऽर्जुन ।
कर्मेन्द्रियैः कर्मयोगम्   असक्तः स विशिष्यते ॥ ३-७
ಯಸ್ತ್ವಿನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಮನಸಾ   ನಿಯಮ್ಯಾರಭತೇರ್ಜುನ
ಕರ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯೈಃ ಕರ್ಮಯೋಗಮ್   ಅಸಕ್ತಃ ಸ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ 3.7
 
03-08
नियतं कुरु कर्म त्वं   कर्म ज्यायो ह्यकर्मणः ।
शरीरयात्रापि च ते   न प्रसिद्ध्येदकर्मणः ॥ ३-८
ನಿಯತಂ ಕುರು ಕರ್ಮ ತ್ವಂ   ಕರ್ಮ ಜ್ಯಾಯೋ ಹ್ಯಕರ್ಮಣಃ
ಶರೀರಯಾತ್ರಾಪಿ ಚ ತೇ   ನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ್ಯೇದಕರ್ಮಣಃ 3.8
 
03-09
यज्ञार्थात्कर्मणोऽन्यत्र   लोकोऽयं कर्मबन्धनः ।
तदर्थं कर्म कौन्तेय   मुक्तसंगः समाचर ॥ ३-९
ಯಜ್ಞಾರ್ಥಾತ್ಕರ್ಮಣೋನ್ಯತ್ರ   ಲೋಕೋಯಂ ಕರ್ಮಬನ್ಧನಃ
ತದರ್ಥಂ ಕರ್ಮ ಕೌನ್ತೇಯ   ಮುಕ್ತಸಂಗಃ ಸಮಾಚರ 3.9
 
03-10
सहयज्ञाः प्रजाः सृष्ट्वा   पुरोवाच प्रजापतिः ।
अनेन प्रसविष्यध्वम्   एषः वोऽस्त्विष्टकामधुक् ॥ ३-१०
ಸಹಯಜ್ಞಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ   ಪುರೋವಾಚ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ
ಅನೇನ ಪ್ರಸವಿಷ್ಯಧ್ವಮ್   ಏಷಃ ವೋಸ್ತ್ವಿಷ್ಟಕಾಮಧುಕ್ 3.10

03-11
देवान्भावयतानेन   ते देवा भावयन्तु वः ।
परस्परं भावयन्तः   श्रेयः परमवाप्स्यथ ॥ ३-११
ದೇವಾನ್ಭಾವಯತಾನೇನ   ತೇ ದೇವಾ ಭಾವಯನ್ತು ವಃ
ಪರಸ್ಪರಂ ಭಾವಯನ್ತಃ   ಶ್ರೇಯಃ ಪರಮವಾಪ್ಸ್ಯಥ 3.11
 
03-12
इष्टान्भोगान्हि वो देवाः   दास्यन्ते यज्ञभाविताः ।
तैर्दत्तानप्रदायैभ्यः   यो भुङ्क्ते स्तेन एव सः ॥ ३-१२
ಇಷ್ಟಾನ್ಭೋಗಾನ್ಹಿ ವೋ ದೇವಾಃ   ದಾಸ್ಯನ್ತೇ ಯಜ್ಞಭಾವಿತಾಃ
ತೈರ್ದತ್ತಾನಪ್ರದಾಯೈಭ್ಯಃ   ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ್ತೇನ ಏವ ಸಃ 3.12
 
03-13
यज्ञशिष्टाशिनः सन्तः   मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः ।
भुञ्जते ते त्वघं पापाः   ये पचन्त्यात्मकारणात् ॥ ३-१३
ಯಜ್ಞಶಿಷ್ಟಾಶಿನಃ ಸನ್ತಃ   ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ವಕಿಲ್ಬಿಷೈಃ
ಭುಞ್ಜತೇ ತೇ ತ್ವಘಂ ಪಾಪಾಃ   ಯೇ ಪಚನ್ತ್ಯಾತ್ಮಕಾರಣಾತ್ 3.13
 
03-14
अन्नाद्भवन्ति भूतानि   पर्जन्यादन्नसम्भवः ।
यज्ञाद्भवति पर्जन्यः   यज्ञः कर्मसमुद्भवः ॥ ३-१४
ಅನ್ನಾದ್ಭವನ್ತಿ ಭೂತಾನಿ   ಪರ್ಜನ್ಯಾದನ್ನಸಮ್ಭವಃ
ಯಜ್ಞಾದ್ಭವತಿ ಪರ್ಜನ್ಯಃ   ಯಜ್ಞಃ ಕರ್ಮಸಮುದ್ಭವಃ 3.14
 
03-15
कर्म ब्रह्मोद्भवं विद्धि   ब्रह्माक्षरसमुद्भवम् ।
तस्मात्सर्वगतं ब्रह्म   नित्यं यज्ञे प्रतिष्ठितम् ॥ ३-१५
ಕರ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮೋದ್ಭವಂ ವಿದ್ಧಿ   ಬ್ರಹ್ಮಾಕ್ಷರಸಮುದ್ಭವಮ್
ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಗತಂ ಬ್ರಹ್ಮ   ನಿತ್ಯಂ ಯಜ್ಞೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್ 3.15
 
03-16
एवं प्रवर्तितं चक्रं   नानुवर्तयतीह यः ।
अघायुरिन्द्रियारामः   मोघं पार्थ स जीवति ॥ ३-१६
ಏವಂ ಪ್ರವರ್ತಿತಂ ಚಕ್ರಂ   ನಾನುವರ್ತಯತೀಹ ಯಃ
ಅಘಾಯುರಿನ್ದ್ರಿಯಾರಾಮಃ   ಮೋಘಂ ಪಾರ್ಥ ಸ ಜೀವತಿ 3.16
 
03-17
यस्त्वात्मरतिरेव स्याद्   आत्मतृप्तश्च मानवः ।
आत्मन्येव च सन्तुष्टः   तस्य कार्यं न विद्यते ॥ ३-१७
ಯಸ್ತ್ವಾತ್ಮರತಿರೇವ ಸ್ಯಾದ್   ಆತ್ಮತೃಪ್ತಶ್ಚ ಮಾನವಃ
ಆತ್ಮನ್ಯೇವ ಚ ಸನ್ತುಷ್ಟಃ   ತಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಂ ನ ವಿದ್ಯತೇ 3.17
 
03-18
नैव तस्य कृतेनार्थः   नाकृतेनेह कश्चन ।
न चास्य सर्वभूतेषु   कश्चिदर्थव्यपाश्रयः ॥ ३-१८
ನೈವ ತಸ್ಯ ಕೃತೇನಾರ್ಥಃ   ನಾಕೃತೇನೇಹ ಕಶ್ಚನ
ನ ಚಾಸ್ಯ ಸರ್ವಭೂತೇಷು   ಕಶ್ಚಿದರ್ಥವ್ಯಪಾಶ್ರಯಃ 3.18
 
03-19
तस्मादसक्तः सततं   कार्यं कर्म समाचर ।
असक्तो ह्याचरन्कर्म   परमाप्नोति पूरुषः ॥ ३-१९
ತಸ್ಮಾದಸಕ್ತಃ ಸತತಂ   ಕಾರ್ಯಂ ಕರ್ಮ ಸಮಾಚರ
ಅಸಕ್ತೋ ಹ್ಯಾಚರನ್ಕರ್ಮ   ಪರಮಾಪ್ನೋತಿ ಪೂರುಷಃ 3.19
 
03-20
कर्मणैव हि संसिद्धिम्   आस्थिता जनकादयः ।
लोकसंग्रहमेवापि   संपश्यन्कर्तुमर्हसि ॥ ३-२०
ಕರ್ಮಣೈವ ಹಿ ಸಂಸಿದ್ಧಿಮ್   ಆಸ್ಥಿತಾ ಜನಕಾದಯಃ
ಲೋಕಸಂಗ್ರಹಮೇವಾಪಿ   ಸಂಪಶ್ಯನ್ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ 3.20

03-21
यद्यदाचरति श्रेष्ठः   तत्तदेवेतरो जनः ।
स यत्प्रमाणं कुरुते   लोकस्तदनुवर्तते ॥ ३-२१
ಯದ್ಯದಾಚರತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಃ   ತತ್ತದೇವೇತರೋ ಜನಃ
ಸ ಯತ್ಪ್ರಮಾಣಂ ಕುರುತೇ   ಲೋಕಸ್ತದನುವರ್ತತೇ 3.21
 
03-22
न मे पार्थास्ति कर्तव्यम्   त्रिषु लोकेषु किञ्चन ।
नानवाप्तमवाप्तव्यम्   वर्त एव च कर्मणि ॥ ३-२२
ನ ಮೇ ಪಾರ್ಥಾಸ್ತಿ ಕರ್ತವ್ಯಮ್   ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಕಿಞ್ಚನ
ನಾನವಾಪ್ತಮವಾಪ್ತವ್ಯಮ್   ವರ್ತ ಏವ ಚ ಕರ್ಮಣಿ 3.22
 
03-23
यदि ह्यहं न वर्तेयम्   जातु कर्मण्यतन्द्रितः ।
मम वर्त्मानुवर्तन्ते   मनुष्याः पार्थ सर्वशः ॥ ३-२३
ಯದಿ ಹ್ಯಹಂ ನ ವರ್ತೇಯಮ್   ಜಾತು ಕರ್ಮಣ್ಯತನ್ದ್ರಿತಃ
ಮಮ ವರ್ತ್ಮಾನುವರ್ತನ್ತೇ   ಮನುಷ್ಯಾಃ ಪಾರ್ಥ ಸರ್ವಶಃ 3.23
 
03-24
उत्सीदेयुरिमे लोकाः   न कुर्यां कर्म चेदहम् ।
सङ्करस्य च कर्ता स्याम्   उपहन्यामिमाः प्रजाः ॥ ३-२४
ಉತ್ಸೀದೇಯುರಿಮೇ ಲೋಕಾಃ   ನ ಕುರ್ಯಾಂ ಕರ್ಮ ಚೇದಹಮ್
ಸಙ್ಕರಸ್ಯ ಚ ಕರ್ತಾ ಸ್ಯಾಮ್   ಉಪಹನ್ಯಾಮಿಮಾಃ ಪ್ರಜಾಃ 3.24
 
03-25
सक्ताः कर्मण्यविद्वांसः   यथा कुर्वन्ति भारत ।
कुर्याद्विद्वांस्तथासक्तः   चिकीर्षुर्लोकसंग्रहम् ॥ ३-२५
ಸಕ್ತಾಃ ಕರ್ಮಣ್ಯವಿದ್ವಾಂಸಃ   ಯಥಾ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಭಾರತ
ಕುರ್ಯಾದ್ವಿದ್ವಾಂಸ್ತಥಾಸಕ್ತಃ   ಚಿಕೀರ್ಷುರ್ಲೋಕಸಂಗ್ರಹಮ್ 3.25
 
03-26
न बुद्धिभेदं जनयेद्   अज्ञानां कर्मसङ्गिनाम् ।
जोषयेत्सर्वकर्माणि   विद्वान् युक्तः समाचरन् ॥ ३-२६
ನ ಬುದ್ಧಿಭೇದಂ ಜನಯೇದ್   ಅಜ್ಞಾನಾಂ ಕರ್ಮಸಙ್ಗಿನಾಮ್
ಜೋಷಯೇತ್ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ   ವಿದ್ವಾನ್ ಯುಕ್ತಃ ಸಮಾಚರನ್ 3.26
 
03-27
प्रकृतेः क्रियमाणानि   गुणैः कर्माणि सर्वशः ।
अहङ्कारविमूढात्मा   कर्ताऽहमिति मन्यते ॥ ३-२७
ಪ್ರಕೃತೇಃ ಕ್ರಿಯಮಾಣಾನಿ   ಗುಣೈಃ ಕರ್ಮಾಣಿ ಸರ್ವಶಃ
ಅಹಙ್ಕಾರವಿಮೂಢಾತ್ಮಾ   ಕರ್ತಾಹಮಿತಿ ಮನ್ಯತೇ 3.27
 
03-28
तत्त्ववित्तु महाबाहो   गुणकर्मविभागयोः ।
गुणा गुणेषु वर्तन्ते   इति मत्वा न सज्जते ॥ ३-२ ८
ತತ್ತ್ವವಿತ್ತು ಮಹಾಬಾಹೋ   ಗುಣಕರ್ಮವಿಭಾಗಯೋಃ
ಗುಣಾ ಗುಣೇಷು ವರ್ತನ್ತೆ   ಇತಿ ಮತ್ವಾ ನ ಸಜ್ಜತೇ 3.28
 
03-29
प्रकृतेर्गुणसम्मूढाः   सज्जन्ते गुणकर्मसु ।
तानकृत्स्नविदो मन्दान्   कृत्स्नविन्न विचालयेत् ॥ ३-२ ९
ಪ್ರಕೃತೇರ್ಗುಣಸಮ್ಮೂಢಾಃ   ಸಜ್ಜನ್ತೇ ಗುಣಕರ್ಮಸು
ತಾನಕೃತ್ಸ್ನವಿದೋ ಮನ್ದಾನ್   ಕೃತ್ಸ್ನವಿನ್ನ ವಿಚಾಲಯೇತ್ 3.29
 
03-30
मयि सर्वाणि कर्माणि   संन्यस्याध्यात्मचेतसा ।
निराशीर्निर्ममो भूत्वा   युध्यस्व विगतज्वरः ॥ ३-३०
ಮಯಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಕರ್ಮಾಣಿ   ಸಂನ್ಯಸ್ಯಾಧ್ಯಾತ್ಮಚೇತಸಾ
ನಿರಾಶೀರ್ನಿರ್ಮಮೋ ಭೂತ್ವಾ   ಯುಧ್ಯಸ್ವ ವಿಗತಜ್ವರಃ 3.30

03-31
ये मे मतमिदं नित्यम्  अनुतिष्ठन्ति मानवाः ।
श्रद्धावन्तोऽनसूयन्तः   मुच्यन्ते तेऽपि कर्मभिः ॥ ३-३ १
ಯೇ ಮೇ ಮತಮಿದಂ ನಿತ್ಯಮ್   ಅನುತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ
ಶ್ರದ್ಧಾವನ್ತೋನಸೂಯನ್ತಃ   ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ತೇಪಿ ಕರ್ಮಭಿಃ 3.31
 
03-32
ये त्वेतदभ्यसूयन्तः   नानुतिष्ठन्ति मे मतम् ।
सर्वज्ञानविमूढांस्तान्   विद्धि नष्टानचेतसः ॥ ३-३ २
ಯೇ ತ್ವೇತದಭ್ಯಸೂಯನ್ತಃ   ನಾನುತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಮೇ ಮತಮ್
ಸರ್ವಜ್ಞಾನವಿಮೂಢಾಂಸ್ತಾನ್   ವಿದ್ಧಿ ನಷ್ಟಾನಚೇತಸಃ 3.32
 
03-33
सदृशं चेष्टते स्वस्याः   प्रकृतेर्ज्ञानवानपि ।
प्रकृतिं यान्ति भूतानि   निग्रहः किं करिष्यति ॥ ३-३ ३
ಸದೃಶಂ ಚೇಷ್ಟತೇ ಸ್ವಸ್ಯಾಃ   ಪ್ರಕೃತೇರ್ಜ್ಞಾನವಾನಪಿ
ಪ್ರಕೃತಿಂ ಯಾನ್ತಿ ಭೂತಾನಿ   ನಿಗ್ರಹಃ ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ 3.33
 
03-34
इन्द्रियस्येन्द्रियस्यार्थे   रागद्वेषौ व्यवस्थितौ ।
तयोर्न वशमागच्छेत्   तौ ह्यस्य परिपन्थिनौ ॥ ३-३ ४
ಇನ್ದ್ರಿಯಸ್ಯೇನ್ದ್ರಿಯಸ್ಯಾರ್ಥೇ   ರಾಗದ್ವೇಷೌ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ
ತಯೋರ್ನ ವಶಮಾಗಚ್ಛೇತ್   ತೌ ಹ್ಯಸ್ಯ ಪರಿಪನ್ಥಿನೌ 3.34
 
03-35
श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः   परधर्मात्स्वनुष्ठितात् ।
स्वधर्मे निधनं श्रेयः   परधर्मो भयावहः ॥ ३-३ ५
ಶ್ರೇಯಾನ್ಸ್ವಧರ್ಮೋ ವಿಗುಣಃ   ಪರಧರ್ಮಾತ್ಸ್ವನುಷ್ಠಿತಾತ್
ಸ್ವಧರ್ಮೇ ನಿಧನಂ ಶ್ರೇಯಃ   ಪರಧರ್ಮೋ ಭಯಾವಹಃ 3.35
 
03-36
अर्जुन  उवाच
अथ केन प्रयुक्तोऽयम्   पापं चरति पूरुषः ।
अनिच्छन्नपि वार्ष्णेय   बलादिव नियोजितः ॥ ३-३ ६
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಅಥ ಕೇನ ಪ್ರಯುಕ್ತೋಯಮ್   ಪಾಪಂ ಚರತಿ ಪೂರುಷಃ
ಅನಿಚ್ಛನ್ನಪಿ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ   ಬಲಾದಿವ ನಿಯೋಜಿತಃ 3.36
 
03-37
श्रीभगवानुवाच
काम एष क्रोध एषः   रजोगुणसमुद्भवः ।
महाशनो महापाप्मा   विद्ध्येनमिह वैरिणम् ॥ ३-३ ७
ಶ್ರೀ ಭಗವಾನುವಾಚ
ಕಾಮ ಏಷ ಕ್ರೋಧ ಏಷಃ   ರಜೋಗುಣಸಮುದ್ಭವಃ
ಮಹಾಶನೋ ಮಹಾಪಾಪ್ಮಾ   ವಿದ್ಧ್ಯೇನಮಿಹ ವೈರಿಣಮ್ 3.37
 
03-38
धूमेनाव्रियते वह्निः   यथादर्शो मलेन च ।
यथोल्बेनावृतो गर्भः   तथा तेनेदमावृतम् ॥ ३-३ ८
ಧೂಮೇನಾವ್ರಿಯತೇ ವಹ್ನಿಃ   ಯಥಾದರ್ಶೋ ಮಲೇನ ಚ
ಯಥೋಲ್ಬೇನಾವೃತೋ ಗರ್ಭಃ   ತಥಾ ತೇನೇದಮಾವೃತಮ್ 3.38
 
03-39
आवृतं ज्ञानमेतेन   ज्ञानिनो नित्यवैरिणा ।
कामरूपेण कौन्तेय   दुष्पूरेणानलेन च ॥ ३-३ ९
ಆವೃತಂ ಜ್ಞಾನಮೇತೇನ   ಜ್ಞಾನಿನೋ ನಿತ್ಯವೈರಿಣಾ
ಕಾಮರೂಪೇಣ ಕೌನ್ತೇಯ   ದುಷ್ಪೂರೇಣಾನಲೇನ ಚ 3.39
 
03-40
इन्द्रियाणि मनो बुद्धिः  अस्याधिष्ठानमुच्यते ।
एतैर्विमोहयत्येषः   ज्ञानमावृत्य देहिनम् ॥ ३- ४ ०
ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಮನೋ ಬುದ್ಧಿಃ   ಅಸ್ಯಾಧಿಷ್ಠಾನಮುಚ್ಯತೇ
ಏತೈರ್ವಿಮೋಹಯತ್ಯೇಷಃ   ಜ್ಞಾನಮಾವೃತ್ಯ ದೇಹಿನಮ್ 3.40

03-41
तस्मात्त्वमिन्द्रियाण्यादौ   नियम्य भरतर्षभ ।
पाप्मानं प्रजहि ह्येनम्   ज्ञानविज्ञाननाशनम् ॥ ३- ४ १
ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮಿನ್ದ್ರಿಯಾಣ್ಯಾದೌ   ನಿಯಮ್ಯ ಭರತರ್ಷಭ
ಪಾಪ್ಮಾನಂ ಪ್ರಜಹಿ ಹ್ಯೇನಮ್   ಜ್ಞಾನವಿಜ್ಞಾನನಾಶನಮ್ 3.41
 
03-42
इन्द्रियाणि पराण्याहुः  इन्द्रियेभ्यः परं मनः ।
मनसस्तु परा बुद्धिः   यो बुद्धेः परतस्तु सः ॥ ३- ४ २
ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಪರಾಣ್ಯಾಹುಃ   ಇನ್ದ್ರಿಯೇಭ್ಯಃ ಪರಂ ಮನಃ
ಮನಸಸ್ತು ಪರಾ ಬುದ್ಧಿಃ   ಯೋ ಬುದ್ಧೇಃ ಪರತಸ್ತು ಸಃ 3.42
 
03-43
एवं बुद्धेः परं बुद्ध्वा   संस्तभ्यात्मानमात्मना ।
जहि शत्रुं महाबाहो   कामरूपं दुरासदम् ॥ ३- ४ ३
ಏವಂ ಬುದ್ಧೇಃ ಪರಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ   ಸಂಸ್ತಭ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನಾ
ಜಹಿ ಶತ್ರುಂ ಮಹಾಬಾಹೋ   ಕಾಮರೂಪಂ ದುರಾಸದಮ್ 3.43
 
 
ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे
श्रीकृष्णार्जुनसंवादे कर्मयोगो नाम तृतीयोऽध्यायः
ಓಂ ತತ್ಸದಿತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತಾಸು ಉಪನಿಷತ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಯಾಂ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರೇ
ಶ್ರೀಕ್ರಷ್ಣರ್ಜುನ ಸಂವಾದೆ ಕರ್ಮ ಯೊಗೊ ನಾಮ ತೃತೀಯೊಧ್ಯಾಯಹಃ